Qarşımdasan indi...
Mənə baxmasan da oradasan, görürəm səni.
Ah mənim sevdasında eqoist, ürəyində möhkəm sevdiyim.
Ürəyimə basdırdım sözlərimi, cəsəd torbası oldu ürəyim.
Tıxandığım o an,
Əlimi hara qoyacağımı bilmədiyim o an,
Ağlımdan o qədər çox şey keçdi ki, təqib edə bilmədim.
Əllərim boşluqda, mən darda qaldım.
Əllərim buz kimi, mən harda qaldım.
Bir simfoniya vardı qulağımda çalınan,
bitdi artıq hamısı...

Küncümə çəkildim, o həmişə qaldığım küncümə.
Baxış bucağım müəyyən oldu yenə.
Geridə qalan, ardından baxar gedənlərin.
Bir məltəm olacaq küləyim də qalmadı mənim.
Dağlara dəydim hər dəfə əsəndə.
Yollara söydüm hər gedişində.

Demişdim sənə xatırlasan:
"Əhəmiyyətli olan "zamana buraxmaq" deyil,
"zamanla buraxmamaqdır.."
İndi mənə, keçən o zamanın unudulmaz sancısı qalar.

Getdiyim əgər mənsəm, söylə mənə kimdən getdim?
Səndə yoxdum onsuz da mən, mən yenə məndə bitdim...