Xoş gəldin sevgim, səfalar gətirdin ürəyimə. Bu qədər il yolunu gözlədim.
Bir gün, heç nə demədən gəlirsən deyə. Son dərəcəsindəydim ağrıların və içimdəki sancıların.
Daha əvvəl haralarda idin, hansı könüllərdə idin kim bilir.
Xəbərsiz, səssiz sədasız. Ürəyim sakit və kimsəsiz mən səni gözləyirdim.




Gözyaşlarım müşayiət edirdi uzandığın hər ümidin yollarında, pərişan idim.





Həsrətin, boşluğun qaranlığında axtardığım şəfəqə çata bilmirdim, tapa bilmirdim onu.



Nəyi axtaracağımı bilməyən şüursuzluğumla tək başına qalmışdım.



Bir şey axsa axar, qurudursa da şübhəsiz ki quruyar. Mən də gələcəyini bilirdim.




Əhəmiyyətsiz olacağı düşünülüb qaçılan bir söz, tək bir cümlə sonradan nə qədər sevindirə bilirmiş.



Düşünməyin kasıblığı nə qədər qorxuncmuş məgər.



Nəymiş o mane olan. O maneələr incidirdi məni, indi daha yaxşı anlayır insan!



Kaş ki, daha tez gəlsyədin buna görə. O maneələrdən keçib indi sənə nail oldum.







Nə bozları qaralda bilirdim, nə də bir rəng verə, ancaq bozlardan ibarət idi hər şey.





Mənim şirin hüznlərim, özlərimdən düşün daha! Düşün və uzaqlara gedin.
Çəhrayı xəyallarım sizə küskündür bundan sonra.
Ey qaranlıq gecələrim, ey mənim çarəsizliklərdə şəxsiyyətimi dəyişdirən.




Qılıqdan qılığa salan. Mənə hər vaxt həsrətdən mahnılar oxudan gecələrim.
Bundan sonra ağrı tutmaz içim, sizlərdən imtina etdim.





Xoş gəldin sevgi, sevinclər gətirdin ürəyimə. Bir toy mahnısıyam bundan belə.
Halbuki mən səni bir tapmaca bilərdim. Nə vaxt səni axtarsam sözlərdə A, hərfindən kənar gedə bilmədim.




Geriyə qalan otuz bir hərf uçuşardı gözlərimin qarşısında.
Səni heç cür həll edə bilmədim. Başım qarışardı səni düşününcə, ağlım dayanardı.

Yoxluğun, yoxsulluğum olardı.. Xoş gəldin sevgi, nə yaxşı ki, gəldin.
Səfalar gətirdin ürəyimə...