Soldan başla silməyə..

Qovuşmalar yalan, ayrılıqlar uydurma..

Sonun ən son nöqtəsinə mən tək gəldim, amma sən edəcəksən nöqtəni qoymaq əməliyyatını! Zehnin yetər, əllərin qalsın!
Yox edərsən məni. İçində, xaricində, xülyanda. Çətin olmaz. Ağlından da çıxararsan, ki nə qədər idi yerim? Dilindən düşməyim elə o an olacaq. Çoxdur sənin adın!
Hazırsan hər şeyə! Mənsizlik də ki, bilməzsən belə necə olduğunu. Problemin yox o zaman!
Başla onda, soldan başla silməyə!!! Bacara bilsən əgər, kölgəmin belə kölgəsini buraxma!

Bağışlanılmayan olaraq, ağlayıram; uşaq deyil itkim; böyük bir sən!
Unutmağa çalışsam, müddətinə yaşın çatmaz!
İşin bitmir lakin burada.. Geridə, sağıma da hökm etmiş "mənim" solum var!
Gedişin; az çəksin, iz buraxmasın və şair etsin məni. Bezdim yazıçı olmaqdan!
Qələmimlə qəhrəmanlarla boğuşmaqdan, onların aqibətiylə yanarkən, özümü ruhsuz sonlarda itirməkdən və başa dönüb səndə tapılmaqdan...

Sona bir ilmək də atmış olsa da maraqlanmıram əslində, dilinə sızan adların dodağında aldığı şəkli!
Qulağıma ssenarilər yazdırsa da mənə, oynamayacağam bu səfər!
Onlar gedir; mən havalanmağımla qalıram.
Ki nəhayət, sən də mənə ALDANIRSAN!
Həyatım belə solub yox olacaq, hər gün sürünürəm daha da uzaqlara.

Mən mənd deyiləm onsuz da, sən yoxkən. Başla onda, soldan başla silməyə...
Bacara bilsən əgər, kölgəmin belə kölgəsini buraxma!
Özümü özümdən belə ayırmışkən, məni qurtaracaq sona ehtiyacım var.
Artıq
heç bir şeyin əhəmiyyəti yox, başqa heç kimin. Uzaqlığında itdim.
Öz içimdə boğula bilmirəm. Gəl... Məni qurtaracaq sona ehtiyacım var. Soldan başla silməyə...

Solum olmuşdun, nəfəsim...
İndi sonum ol, azad burax məni...
Tərifləmə məni! Mübtədası olduğum sevgi cümlələrinlə..