açılar.. Donmuşam, o nöqtədə qapıların açılmasını gözləyirəm..


Yeni, hər qapının üstündə sənin adının yazdığı.. Bütün qapıların əslində tək bir qapıya getdiyi nöqtədə..


Açılanda sənin orada olduğun qapılar.. Şirin bir həbs kimi.. Kimsənin anlaya bilməyəcəyi qədər..Dəli kimi qapılarının açılmasını gözləyən mən..


Sonrası.. Biz.. İkimiz.. Əllərimiz.. Bir yerdə.. Bir filmin kadrları kimi, amma cəmdə filmin hamısı.. Bəlkə də bir eşq hekayəsi dedikləri budur..

Niyə izah etdim bu qədər cümləni.. Əslində çatmaq istədiyim şey çox açıq idi.. Yox olanda üzümdəki xoşbəxtlik təbəssümünü meydana gətirəcək adam.


"Səni Çox Sevirəm.." deyərkən ürəyimin dəli kimi atdığı adam..


Bütün sözlərimin, ürəyimin, duyğularımın, mənliyimin sahibi olan.. Çox sözə nə