bilmədin.Sənin məni anlaya bilməyin üçün çox zaman keçməsi gərəkdir gülüm.
Sən çıxıb gedəndən sonra sanki həyatda mövcud olan ən ağır dərdlər üzərimə yüklənib, dərdlərimi heç kimlə paylaşa bilmirəm.Mənim kimsəsiz,biçarə olduğumu heç kəs bilməsin deyə çölə çıxmıram,qaranlıq otağıma qapanmışam.Küçəyə çıxanda da hey sağa-sola boylanıram, gözlərim hər yerdə səni axtarır.Sənsizliyə dözə bilmirəm,tənhalıq mənə çox ağır gəlir.Sənsizlik bəlkə də tanrının mənə bəxş etdiyi ən ağır cəzadır.Tanrım mənə sənsizliyi bəxş etməkdənsə canımı alsaydı inan ki,çox xoşbəxt olardım,amma tanrım canımı almaqdansa mənə sənsizliyi bəxş etdi.Mən də əzablar içində qaranlıq otağımda tənha qalmışam.Sənsizliyi paylaşdığım tək məkan mənim qaranlıq otağımdır.Bu otaqda tək başına oturub sənin xəyalınla danışıram.Hər gün sənin xəyalınla danışdıqca elə düşünürəm ki,sanki sən mənim yanımdasan.Amma xəyalların sərxoşluğundan ayılandan sonra sənin yanımda olmadığını görüb çox üzülürəm.Hətta elə vaxtlar olub ki,intihar etmək qərarına da gəlmişəm.Lakin sonradan,bəlkə də nə vaxtsa sənə qovuşacam deyə ümid edib bu fikrimdəm daşınmışam.
Sən çıxıb gedəndən sanki sevinc də,xoşbəxtlik də məndən qaçıb,bir gün də olsa üzüm gülmür.Bütün günü tək tənha dolaşıram,dərdlərimlə baş-başa qalmışam.Yeganə dərd ortağım əlimdəki siqaret və onun alovundan sovrulan,üzərində sənin şəklin əks olunan tüstüdür,yalnız bunlarla ovunur qəlbim.
İnan ki,səndən sonra başqa bir qıza nə ürək verdim,nə də ki bel bağladım,çünki onların heç biri səni əvəz edə bilməzdi.Qəlbə yatan gözəllər çox idi,amma heç biri sənin atılan dırnağına belə dəyməzdi.Mənim həyatımda sənin yerin tamam başqa idi,o yerə səndən başqa heç kim sahib ola bilməz. Sən isə ... eeeh nə isə