qurardım...indi...indi sən bir başkasıyla eyni evdə yaşayıp , eyni həyatı bölüşəcəksən...Bunu düşündükcə qəlbim agrıyır... Bəlkədə... Bəlkədə beləsi daha yaxşi oldu deyirəm bəzən... çunki sonu olmadıgı taa en başından bəlliydi...Sadəcə bir ümid var dı ...Bir ümid icindi hər şey... Olmuyacaq duaya , amin deyilməz deyirlər..səndə mənim olmayan duam....Təbəssümlə xatırladıgıim xatirəm, bəzəndə əsəbləşəcəyim bir xatirəsən...Əlvida imkansızım.. Hər kiminlə olursan ol xoşbəxt ol.. Mənə bir şeir gondərmişdin...Hanı o şeyirdə sən :mən əslində hec insan itirmədim , sadəcə zamanı gəldiyində imtina etməsini bildim... Sən mənə bu şeir sənədə çox aid demişdin ...həqiqətən ele oldu....İndi zamanı gəldi...imtina edirəm səndən...qəlbim acırkən imtina edirəm səndən... mən səni itirmədim, sadəcə zamanı gəldiyində imtina etməsini