Yenə eyni yerdən yazıram sənə... Sən eyni yerdəsənmi bilmirəm.. .Sevgilim gedişinin arxasından aylar keçdi, ilə döndü. Bəlkə gələcəksən deyə gözlədim. Gələcəksənmi?

Gedən unudularmış... Mən unuda bilmədim,gedişindən sonra çox ağladım, sənsizliyə dözə bilmədim sənsizlikdə yandım.Sonra əlimə qələmimi alıb həmişə sənə yazdım.Dəftərçəmdə çox şeirlərim var,çox sevdaları izah edən yazılar, hamısı sənədir...

Əslində sən unudularsan, gedənlərin hamısı unudular amma ya yaşananlar... Unutmağa çalışarkən xatırlanan o anlar...Sənə bunları xatırladıram mən unutmasam da bəlkə sən unutmusan deyə... Ağlamıram da artıq çünki sən öyrətdin mənə gülməni,sən öyrətdin mənə həyatla lağ etməyi... Mənə o qədər şey öyrətdin ki,məni başdan yaradan sən oldun.İndi necə unudum, özümə baxdıqca xatırlayıram səni...
İndi sənin çox darıxıram çox...Amma bilirəm səndə unutmadın məni getdiyin yerlərdə... Gözün də arxada olmasın sevdiyim,məni buraxdığın yerdə yaşayıram səni... Sənsizlikdə çətin,çəkilmir amma bunu belə öyrətdin mənə... Daha nələr nələr öyrətdin... Tək başıma yaşaya biləcəyim bir eşq buraxdın mənə...

Sən mənə gözəlliyi, oğruluğu buraxdın və bir gün məni axtarsansa eyni yolda tapacaqsan.

Səndən sonra ayaqda dayanmaqda çətinlik çəkdim,xəbərin var bilirəm hərdənbir yıxıldım.İndi ayaqda dayana bilirəm amma arada səni yanımda istəyirəm.Səsini eşitmək üçün zəng edirəm, üzünü görməsəm də rahatlayıram.Sənə bir dəfə möhkəmcə sarılmaq istədiyimi söyləyirəm. Dözə bilməyəcəyini söyləyirsən.
İndi sənsiz yollardayam, gəlməyəcəyini bilsəm də məni tapılmayan bir dürüstlüklə sevdiyini və həmişə sevəcəyini bilirəm...