Oğrularda satqınlıq, xainlik, ikiüzlülük, xəsislik qəbul edilməyən ən ağır suçlardır. Bundan başqa oğrular köməksiz, kimsəsiz insanları tapdalayan, əzib keçən, onları zəif bilib öz qabağında işlədən insanlardan xoşları gəlməz, onlara öz qanunlarında əks olunan cəzaları tətbiq edərlər. Bu cəzalar xırda, orta, böyük olmaqla üç yerə ayrılır. Cəzalar əsasən üzə şıram atmaq, adın oğrunun üstündən götürülməsi kimi olur, bunlar xırda və orta cəza növləridir. Ən böyük cəza növü isə heç şübhəsiz ki, ölüm hökmüdür. Kriminal aləmində öz sözü olan Göygöz Sabir yanlış hərəkətə yol verib, orta cəzaya, adının üstündən götürülməsinə məhkum olunmuşdu. Ancaq sonradan o, günahının olmadığını sübuta yetirdiyi üçün adı təzədən özünə qaytarılmışdı.

Oğrular üçün qırmızı rəng qəbul edilməyən rəng hesab olunur. Buna görə də onlar heç vaxt qırmızı rəngli paltar geyinmirlər. “Oğru dünyası”nın insanlarının “üzdəniraqlar”dan xoşu gəlməz, həbsxanalarda onlara yuxarıda sadalanan və yaxud daha dəhşətli, dilə gəlməyən cəza tədbirlərindən tətbiq edirlər. “Üzdəniraqlar”ı oğrular “adam sinfinə” daxil eləmir, onları insan hesab eləmirlər. Həddi-buluğa çatmış və yaxud yaşı keçmiş qadını zorlayana, yemək arxasında oturarkən dostlarından qida məhsulları saxlayan, oğru leksikonunda “krisa” adlanan bu insanlara oğrular həbsxanalarda cəzalar verir və onlara öz aralarında “üzdəniraq” deyirlər.

Oğrular həbsxanada yemək başında olarkən aralarında olan adamlardan heç kim həmin vaxt masa arxasından qalxıb bir yana gedə bilməz. Daha sonra qumar oynanılan zaman səhvə - oğrular öz leksikonlarında buna “qrex” deyirlər. – yol verən adamı öz quluna çevirirlər. Bu hal bir də oğruların borca (tavan) qaldığı vaxt təkrarlanır.