‎-Ayrılmak istiyorum.
+Neden ?
-Mutlu değilim.
+Seni seviyorum..
-Yalandan seviyorsun.
+Bana güvenmediğin sürece mutlu olamazsın.
-Güven vermiyorsun.
+Güven vermiyorum , öyle mi?
-Evet.

+Neden güven vermiyorum biliyor musun ? Hep yanımda kal diye. Çünkü sana güven versem bileceksin , seni asla bırakamayacağımı. Bırakmayacağımı bilirsen , gidersin. Başkalarına aşık olursun , sana güven vermeyen birilerine. Ben seni yine beklerim. Sonra onlardan sıkılırsın , bana gelirsin. Ama ben yine orada olurum , seni mutlu ederim. Eskiye dönmek istersin , yine gidersin. Sonra ben yine beklerim. Anlıyor musun , ben gidemem. Çünkü ben aşığım. Çünkü ben hayatımın odak noktası olarak seni aldım. Sen , sen, sen.. Ben ağlarım ama küsmem. Kırarsın beni belli etmem. Hep alttan alırım sevgilim. Sen başkasına aşıksın evet , ama bana ait ol diye susarım. ‘O benim’ demek isterim hep. Sana güven vermem , beni bırakıp gitmek sana kolay gelmesin diye. Söz veremem hep yanında kalacağım diye. Çünkü sen kalbimi yordun. Ruhumu yordun. Beni mutsuz bi insan haline getirdin. Ama ben senin için hep güçlü kaldım. Saatlerce beni umursamadın ama soranlara ‘Hıhı , konuşuyoruz yine:)’ dedim. Eski mesajlarını okuyorum her gün. Belki, belki eski sen yine gelir diye bir gün..
Şimdi , git. Ama bu sefer döndüğünde beni bulamayacaksın.
Çünkü kalbim bir kez daha sensizliği kaldırabilecek kadar güçlü değil.