sevgisini könülünə həps edərək...
Uşaq bir gün yenə məktəbdən döndüyündə, yoxlama vəzifəsini etmək istədi. Lakin çıxdığı stul çox köhnəlmişdi. Onun bir ayağı birdən qırılınca, uşağı əlləri tutduğu yerdən asılı qaldı. Əllərini buraxaraq aşağı atlaması, özünün hər zaman etdiyi bir şey idi. Lakin stul aşıb tərsinə dönmüş, iti bir xəncər şəklində qırılan ayaq, tam atlayacağı yerdə idi.
Uşaq o şəkildə yellənib dayanmaqdaykən, atası səsləri eşidib çölə çıxdı. Və stulu bir kənara itələdikdən sonra, oğulunu bel qisimindən qucaqlayaraq:
- Əllərini burax! deyə qışqırdı. Qorxma, səni tutdum, düşməzsən.
Kiçik uşaq, bu sözləri heç eşitmirmiş kimi idi. O şəkildə gözləyərkən:
- Burax, burax, qorxma! deyə təkrarladı atası. Səni çox möhkəm tutdum, narahat olma.
Uşaq, ancaq özünün eşidəcəyi şəkildə:
- "Gücüm tükənmədən buraxmam, atacan" dedi. Çünki mənə ilk dəfə sarılırsan...


Ne olur olsun heyatinizdaki gozellikleri nelerese deyiwmeyin...Cunki sizin kicik qayginiz kicik urekler ucun boyuk