80 yaşına çatmış yaşlı ata ilə onu ziyarətə gələn 45 yaşında və hörmətli bir işi olan oğlu salonda otururdular. Uzun söhbət etdikdən sonra oğlu susmuş artıq getmək istəyirdi. O anda üzerində oturduqları divanın yanındakı pəncərənin pərvazına bir qarğa qondu. Yaşlı ata qarğaya gülümsəyerək bir az baxdıqdan sonra oğlundan soruşdu:

'Bu nədi oğlum?'

Oğlu çaşmış cavablandırdı:

'O bir qarğadı ata.'

Yaşlı ata qarğaya bir az daha baxdıqdan sonra yenə soruşdu:

'Bu nədi oğlum?'

Oğlu daha da çaşmış yenə cavablandırdı:

'Ata o bir qarğadır'

Qarğa helə pervazda komik hərəkətlərlə başını sağa sola çevirir , başını yan yatırdır , havaya baxır , sonra başını yenə onlara çevirirdi. Yaşlı ata üçüncü dəfə soruşdu:

Bu nədi?

Oğulunun çaşqınlığı səbirsizliyə dönmüşdü:

'O bir qarğadı ata üç oldu soruşursan. Məni eşitmirsənmi?

Yaşlı ata dördüncü dəfə də soruşduqda oğlunun səbri daşdı ve səsini yüksəltdi:

'Ata bunu niyə edirsən? Tam dörd dəfədir onun nə olduğunu soruşursan sənə cavab verirəm və sən helə soruşmağa davam edirsən. Səbrimi yoxlayırsan?'

Atası üzünde bir gülümsəmə göründü yenə . İçəri otağa getdi və əlində bir dəftərlə döndü. Bu bir xatire dəfteri idi. Oturdu . Səhifələrini qarışdırdı ve axtardığını tapdı. Sevgiylə gülümsəməyə davam edərək səhifəsi açıq bir vəziyyətdə dəftəri oğuluna uzatdı və o sehifeni oxumasını söylədi.

Səhifədə yazılmışdı:

'Bu gün 3 yaşındakı kiçik balamla salondakı divanda oturarkən yanımızdakı pəncərənin pərvazına bir qarğa qondu. Oğulum tam 23 dəfə onun nə olduğunu soruşdu. 23-cü dəfə soruşanda da ona sevgiylə sarılaraq onun bir qarğa olduğunu söylədim. Narahat olmaqmı ? Xeyr ! Onun sualını günahsızca təkrar edişi içimi sevgiylə doldurdu.'