o yazını
sanki Allahdan başqa heç bir şey silə bilməzdi. Hər gün
onu fikirləşməkdən başqa əlindən bir şey gəlməzdi.
Həmin gün təsadüfən oğlan da həyat yoldaşı ilə parka
gəzməyə çıxmışdılar. Qız həyat yoldaşı ilə bir yerdə
oturub söhbət edirdilər. Birdən bir oğlan həmin qızın
adını çağırdı. Qız tutulub qaldı görəsən məni çağıran
kimdi deyə fikirləşdi. Arxaya eçvirdi üzünü düz onun
yanında bir qız uşağı var idi. Sən demə onu çağırırmış.
Qız uşagı yanına çağırıb ona əlində olan güldən birini
uzatdı uşaqda aldı. Ata deyərək atasının qucağına qaçdı.
Oğlan onu tanıdı. Bu o idi. Onun bir vaxtlar dünyalar
qədər sevdiyi qız. Qız da onu tanıdı. Bir -birlərinə həsrət
dolu baxışlarla haradasa 2 dəqiqə baxdılar. Oğlan onun
adını qızına qoymuşdu. Hər qızını çağıranda o yadına
düşürdü. Qız onu görüb çox keçmişlərə getdi xəyalları.
Bir vaxtlar canından çox sevdiyi insan artıq başqa bir qız
ilə gəzirdi bir vaxtlar onunla gəzdiyi yerlərdə. Çox pis
oldular ikisi də. 8 il aradan sonra iki göz yenə də üz -üzə
gəlmişdi. Oğlan bir anda onu qaçıb qucaqlamaq
istəyirdi, amma bacarmazdı axı. Çünki o evli idi. Oğlan
qızını çağırdı yanına. Qız isə atan səni çağırır get qızım
dedi. O gediş son gediş oldu. Onlar birdə heç vaxt üz -
üzə gəlməyəcəkdilər heç vaxt. Bir gün qızın telefonu
zəng çalır bu qızın həyat yoldaşının ən yaxin dostu idi.
Ona həyat yoldaşının avtomobil qəzasi keçirdiyini
bildirdi. Indi qız bu xəbərə sevinsinmi, pis olsunmu bir
qərar verə bilmirdi. Heç uşaqları da olmamışdı bu 6 il
ərzində. Qız yenə də tək qaldı bu dünyada. Onu iki dəfə
tək qoydular bu dünyada. Artıq bütün ümidləri
qırılmışdı. Bilmirdi nə etsin. Bu yalancı dünyaya nə
desin? Günah bu dunyaya gələndədi deyərdi həmişə...
Yenə bu yalancı dünya aldatdı onu. Həyatdan küskün bir
şəkildə keçirdi günləri. Hər gün ömürdən gedirdi....
Sən taleyin işinə bax. Həmin günu parkdan oğlan həyat
yoldaşını metro ilə yola saldı. Özu ilk dəfə ilk məhəbbəti
ilə görüşdüyü yerə getdi xatirələri