yadına salsın deyə. İlk
məhəbbəti ilə o qədər xatirəsi var idi ki düşünməklə
bitmirdi. Axşam oldu. Oğlan evə gəldi. Qapını döydü,
açan olmadı. Öz açarı ilə qapını açıb içəri girdi. Evdə heç
kim yox idi. Fikirləşdi ki, yəqin həyat yoldaşı qızını da
götürüb anasıgilə gedib yəqin ki. Heç fikir eləmədən
getdi televizora baxmağa. Vaxt isə heç nəyə baxmırdı,
gedirdi. 1 saat, 2 saat oğlanın həyat yoldaşı gəlmədi.
Oğlan telefonu götürüb qızın anasıgilə zəng elədi.
Telefona qaynatası cavab verdi.
Oğlan:-Qızımgil sizə gəlib?.
Qaynatası nə danışırsan oğlum yox bizə gəlməyiblər
deyəndə oğlan tutuldu. Çox qorxmuşdu. Qonşudan evə
gələn olubmu soruşdu YOX cavabını aldı və evə gəldi.
Televizorda xəbərlər verlişındə bu gün Metro qəzası
olub xəbərini eşidəndə oğlan qızım deyə qışqıraraq bir
anlıq özundən getdi. Bəli çünki həmin metro qəzasında
onun həyat yoldaşı və qızı da var imiş. Oğlan bu
həyatda yenə də tək qaldı. Onu yenə də tək qoydular bu
Yalancı dünyada.....
Aradan 17 il keçib ama mən hələ də ilk sevgimi
ürəyimdə ilk gün ki kimi saxlayıram. Bəlkə bir gün üz -
üzə gələrəm deyə ümid edirəm. Mən buna inanıram.
Çünki o söz vermişdi mənə səni bu dünyadan özum
yola salacam deyə. İnanıramki o sözünün üstündə
duracaq. Və bir gün gələcək o mənə gələcək. Mən onu
gözləyirəm bu yalnız dünyamda. Bu yalnız dünyamda
bir gün mənə dost olacaq biri gələcək o da mənim ilk
məhəbbətim olacaq...Bir dəfə də ona qovuşsam ondan
heç vaxt ayrılmayacam. Hər gün dua edirəm ona
qovuşum deyə. Bəlkə də o da məni gözləyir bəlkə də o
da ilk məhəbbətini gözləyir. Bir vaxtlar sinifdə uşaqlar ilk
məhəbbət unudulmur deyəndə qəh-qəhə ilə gülərdim.
Amma artıq ilk məhəbbət kəlməsi gələndə gözlərimdən
damla-damla yaşlar