Bir birlərini çox sevirdilər. Heç vaxt ölümü, ayrıliği
ağıllarina gətirməzdılər. Heç vaxt bir birlərini darixmağa
qoymazdılar. Hər gün bitəcək kimi bir birlərinə daha da
qüvvətli bağlanırdılar, Hər gün bir birlərini ilk günki kimi
həyacanla qarşılayardılar. Eləcə də həyata inandılar,
eləcə də özlərini aldatdılar. Bir gün oğlan dünyalar
qədər sevdiyi sevgilisini görüş yerinə cağırır. Hər dəfəki
kimi yenə də sevgilisi sevinə-sevinə görüş yerinə
tələsirdi, çünki canından çox sevdiyi sevgilisi ilə
görüşəcəydi. Sanki neçə illərdi gormədiyi sevgilisi ilə
görüşəcəydi. Amma ki həmin sevgilisi ilə dünən
görüşmüşdü. Çox darıxırdı. Görüş vaxti gəlib catdı. Artiq
oğlan həmişəki yerdən hər gələn kölgəyə boylanıb
sevgilisi sanırdı. Artıq qız da çatmışdı görüş yerinə. Gəldi
qucaqlaşıb hərsətlərini söndürdülər. Salamlaşıb həmişəki
yol ilə üz aldılar. Oğlanin kefi yox idi. Qız hiss eləyirdi ki,
onun nə isə problemi var.
Soruşur: -Həyatım nə olub sənə?
Cavabinda:Nə olacaq həyatiım heç nə həmişəki
həyəcandı nə olmalıdı ki? Amma ki qız hardan bileydi ki
bu gün canından çox sevdiyi insanla son görüşə gəlibdi.
Oğlan cürət edib ona deyə bilmirdi ki artıq anası ona
başqa bir qız bəyənib və gələn həftənin bu günu onun
nisşnıdı. Qız bunlardan bixəbər yoluna davam edirdi.
Birdən qız dayandı.
Dedi: -Həyatım sənə bir söz demək istəyirəm.
Oğlan: -Buyur Həyatım.
Qız: -Istəyirəmki sabah səninlə dəniz sahilinə gedək.
Dənizi seyr edək.
Oğlan üzgün halda: Gedərik Həyatim
Amma ki imkansiz idi. Çünki sabah o gələcək nişanlısı ilə
görüşə cixacaq idi, anasi belə istəmişdi. Oğlan bir gül
dükanının qabağında dayandı. Bir dəqiqə gözdə gəlirəm
həyatım dedi və gətdi. 10 dəqiqədən sonra qayıtdı.
Arxasında gizlətdiyi sari gülü dünyalar qədər sevdiyi qıza
uzatdı. Qız sarı gülü görüb tutuldu bir anlıq. Yenə
həmişəki kimi zarafat elədiyini fikirləşdi. Gülə -gülə gülü
oğlandan aldı. Heçnə demədi. Çünki artıq onu bir
zarafat kimi qəbul etmişdi o. Oğlan isə bır