s evvelki tek isti deyil. Buz tutmus uryimi de eritmir. Indi geceler o qeder uzundur ki sanki qelbimdeki qaranligdi cokub yer uzune.
Daha sen yoxsan , daha biz yoxuq… Amma sabahlar yene acilir, Yoxlugunu bile-bile gun yene dogur.
Onun ucun kusdum sabahlara,. Kusdum dogan gunese.. Menim icim qaranligken o yene dogur. Qelbimde senli gunlerimi qaytaracagima umid etdiyim halda her acilan gun o umidlerimi puc edir…
Gecelerden kusdum… men yalnizligimi paylasacagim bir sen tapa bilmediyim halda o minlerle ulduzla paylasdigi ucun. Menim qelbimi aydinlatacag bir kimsem olmadigi halda onu aydinlatacag bir ay oldugu ucun. Meni ozune dost secdiyi ucun..
Her gece dusende sanki umidlerimin uzerine bir sonsuz qaranlig dusecek, buludlar gelib o umidlerimin uzerini ortecek, sonra yagis yagacaq ve o umidlerimi yuyub aparacaq deye bir qorxu yaranirdi qelbimde…
Her gece dusende her kes derin royaya dalib uyudugu halda bir tek men seyr edirem gecenin qaranligini . Nece de uzunmus bu geceler, sanki hec bitmeyecekmis kimi..
Yalnizligimla bas basa qoyub, seni mene xatirlatdigi ucun kusdum gecelerden. Sanki bu zulmet qaranligda, bu sonsuz sakitlikde icimdeki senle bas basa qaliram. Nece de nifret edirdik gecelere bizi ayirdigi ucun.. Indi de nifret edirem amma seni xatirlatdigi ucun!!!
Heyata kusdum… sensizliyin nece agir olduugunu , sensiz qalmagin mumkunsuz oldugunu, baxdigim her yerde bir zamanlar her meni gorende derin qatlarina qeder parlayan , sevincinden yasaran o gozlerini gore bilmediyim ucun. Qelbimde hec kesin doldura bimeyeceyi bir boslugun yarandigi ucun .
Sensizliye hec hazir olmadigim halda , sensiz yasamagi aglima bele getirmediyim bir zamanda aldi seni menden. Heyatin bir tek senden ibaret oldugunu dusunurdum. Heyat sevgi yuvasidir deye dusunurdum.. Amma yoxlugun mene her seyi gosterdi.. bu heyatin nece anlamsiz oldugunu, hesret ve keder evi oldugunu anladim. Indi orda bir yuva qurmusam ozume.. Hesret heyatim , keder unvanim..
Insanlardan kusdum… senin