Bu gun yene seni xatirladim, seni dusundum, sesin qulaqlarimda cingildedi. Narin uzundeki kederden solan huzunlu baxislarin ruhumu qamciladi. Ses geldi qulagima, ruhumu dagladi!... "Ayrilmaqsa meqsedin, senincun susuram, yoxluqlara qarisaram! ... Bilsen ne xosdur sesini duymaq, var oldugunu hiss etmek!...hiss etmek qelbinin titreyishini ! ruhumu silkeleyen titreyisshe Qelbimin məhvərindən cixan sensizlik sessizlik qorxusu, sensizlik duygusu ve cavabsiz suallara ne zamana qeder, ne ucun , axi niye?!

Yuxularimda sen varsan, xeyallarimda sen varsanan ! Sen uzaqlardasan, esrarengiz perdeler arxasindasan, sen uzaqlardasan, her zaman telefonun o biri ucunda esitdiyim sesine de hesret qaldim! ne zamana qeder, ne ucun, axi niye?! Bilmirem, bu alem, bu keder ne qeder surecek, belke de bir omur boyu, belke de yox!!..

Bu gun ne menasiz ve solgun gundur, ne menasizliq hakimdir qelbime bu gun...dunya nedir? Sanki, qapali bir mekan...

Yumalanib gedirem, donub-dolasiram menasizliq icinde. Ne bir anlayanim var, ne bir dinleyenim; ne de bir basha salanim, yol gosterenim!... yaniram ichimde, sixiliram, kichicik ureyimde, qelbimnde seni ve bu hesretin acisini saxlayib, yashayiram!...

Sen de meni tek qoyursan!..Bu alemde tekem men tek, hec kime hec ne deye bilmirem, hec kimim yoxdu, ichimdeki sozleri hec kimə deye bilmirem....bilmirem...!.

Sebrim qalmadi artiq, bezdim sebirsizler arasindan sebir etmekden, dolub-dasan, lakin butun zerbelere sine geren ve oz movcudlugundan hec bir zerre eskiltmeyen, ey menim "en boyuk ve derin kasam", senden bele bezdim!... Kecmir saatlar, kecmir deqiqeler!!! kecmir saniyeler, kecmir!!! elbette, gun gelecek, gun gelecek soylediklerimi, zehnimde canlanan her seyi, her seyi o zaman derk edeceksen, anlayacaqsan meni,,, Icimde bir qorxu var, sensizlik, tenhaliq qorxusu...

Seni itirmek qorxusu...qaranliq bir otaq dusun, qapi-penceresi, her teref bagli....bezikdim artiq bu zindandan, bezikdim artiq qollarima vurdugum zencirden Gun