Bir qadını ağlatmaq çox çətin deyil əslində. Qadınlar hər şeyə ağlaya bilər: bir filmə, bir mahnıya, bir yazıya... Ən azı kişilər qədər. Amma bir qadını ürəkdən ağlatmaq çətindir. Əgər bir qadın ürəkdən ağlayırsa, demək, ağladan onun ürəyinə yol tapıb. Amma ağladan o ürəyin dəyərini bilmədiyi üçün gözünü belə qırpmadan bir-bir iynələri ürəyinə batırır. Bax, o zaman böyük bir qəhər oturur qadının boğazında. Udquna, nəfəs ala bilmir. Çünki boğazındakı o böyük yumruq içini ağrıdır. Sonra gözləri dumanlanır qadının.
�Ağlamayacam� deyir içində. Amma mane ola bilmir. Çünki biri ürəyində taxt qurub və iynələri ora sancmaqdadır. Bir qadın bu acıyla nə qədər mübarizə apara bilər ki?! İncə-incə süzülər yaşlar gözündən, öncə bir neçə damla, sonra bir yağış seli. Və qadın ağlayar, həm də çox!
Düşünməyin ki, gedənə ağlayır qadın. Gedənin gedərkən qopartdığı yer, qoyduğu yaradır onu ağladan. O yaranın heç qapanmayacağını, qapansa belə izinin qalacağını bildiyi üçün ağlayar qadın. Amma... Onu bilirsinizmi ki, ağlamaq qadınları müdrikləşdirir. Hər damla daha çox qadınlaşdırır onları. Hər damla bir dərsdir çunki...

Bəzən qadınlar ağlayanda yan-yörəsindəkilər �niyə ağlayırsan, dəyməz onun üçün� deyirlər. Əslində heç nəyi bilmədikləri üçün deyirlər bu sözləri. Çünki ürəyi ağrıyan qadınlar ağlamasa, ölər. İçlərindəki zəhərdir onları öldürən. Ağlayaraq o zəhərdən qurtular, yaralarındakı o irini təmizləyərlər. Çünki bilirlər ki, irin təmizlənməsə iltihaba dönər. Amma iltihaba dönməməlidir. Zaman keçir sonra. Qadınlar özlərinə sarılmağı öyrənirlər. Ümid edək ki, öyrənirlər, yoxsa ruhları özlərini yanlış yollara çarpar. Çaşqın ruhların doğru yolu tapması da yeni acılar deməkdir. Qadınlar bunu bilir, o səbəbdən də əvvəl-axır özlərinə sarılmağı öyrənirlər...
Çox ağlayan qadınlar bir çox şeydən vaz keçən qadınlardır əslində. Bəli, hər damla yaş müdrikləşdirir onları, amma müdrikləşdikcə safcasına inandıqları eşq gerçəyi onların gözündə kiçilir. Kiçildikcə, dəyərini itirir və məhz o