Hər mənə baxanda o qədər çox sevirəm ki, səni sevməyi.
Ürəyimi sevirəm səni sevir deyə, gözlərimi sevirəm səni görür deyə.
Ruhumu sevirəm, səni ruhuna bu qədər yaxın olduğu üçün.

Varlığımı sevirəm, sırf sənə borclu olduğum üçün.
Xoşbəxtliyimi sevirəm.
Səni düşünəndə gülümsəməyi sevirəm.
Ayaq üstdə, dik durmağı sevirəm səbəbi sən olanda.



Mən sənə olan sevgimi yazan qələmimi sevirəm.
Sənin adını yazdığım kağızı sevirəm.
Sənə olan sevgimə bənzətdiyim hər sevgini sevirəm.

Mənə səni yadıma salan hər şeyi sevirəm.
Sənə gedən yolları sevirəm.
O qədər çox sevirəm ki, səni itirmək qorxusunu belə, içində yalnız, sən olduğun üçün,
Sənə aid bir duyğu olduğu üçün, qorxumun səbəbində sən olduğun üçün sevirəm.



ən yaşıl cənnətimsən mənim.

Bənzərin yoxdur dünyada, Yaradan necə diqqətlidir.
Bizdə sevgi var eşqdən yaradılmışıq.
Allahımın yanına tərtəmiz bir ürəklə səninlə getmək istəyirəm.
Heç kim sevgimə sənin qədər yaraşmayacaq və sevgim heç kimi sənin qədər yaşatmayacaq.



Sən bu dünyaya sürgün olunmuş ən gözəl insansan.
İstəyib qazana bilmədiklərimin yerinə səni qoyanda başa
düşdüm ki, mən hər şeyi qazanmışam.
Sev, sən sev, məni, hər şeydə məni axtarıb tap, sev.
Sənsiz yaşayacağım bir həyatdan qorxuram.
Mən elə həyatda ayaq üstdə qala bilmərəm.



Sənsizlik məni öldürməkdən başqa nə edə bilər ki?

Sən yaşıl cənnətimsən mənim.