Böyüklərdən biri rəvayət edir: "Uşaqlıqda ibadətə
böyük həvəsim var idi.
Gecələr qalxar, ibadətlə məşğul olardım.
Bir gecə yenə atamla ibadət edirdim. Evdəkilər
yuxuda idilər.
Atama dedim ki: "Nə olaydı, evdəkilərdən biri
qalxıb Allah üçün iki rükət namaz qılaydi. ölü kimi
yatırlar". Bunu eşidən atam mənə ömrüm boyu
unuda bilməyəcəyim bir dərs verdi:
"Kaş ki, sən də yataydın, ancaq onların qeybətini
etməyəydin".