ABŞ-da iş axtaran gənc bir oğlan avtomobil
sənayesinin maqnatı, məşhur sahibkar Henri
Fordun qəbuluna düşmək istəyir. Fordun katibəsi
oğlana müdirinin onunla yalnız 8 ay sonra görüşə
biləcəyini deyir. Razılaşdıqları vaxtda görüşmək
üçün gənc səkkiz ay sonra yenidən şirkətə yollanır.
Katibə Fordun bir görüşü olduğunu, amma gəncin
onunla birlikdə gedə biləcəyinı söyləyir. O,
dünyanın ən məşhur sahibkarlarından biri ilə
maşına əyləşir. Yolda heç biri ağzını açıb danışmır.
Bir qədər sonra ikisi birlikdə bir mağazaya girirlər.
Mağaza sahibi onları ehtiramla qarşılayır.
Gənc oğlan Fordun yanında daha 5 marketə baş
çəksə də, ikisinin arasında heç bir söhbət olmur.
Nəhayət, geriyə qayıtmaq üçün maşına əyləşəndə
gənc dayana bilmir və Forda: “Bağışlayın, niyə
mənimlə danışmırsınız? Axı biz sizinlə mənim işə
götürülməyim barədə söhbət etməliyik. Mən 8
aydır ki, bu anı gözləyirəm”, – deyir. “Deməli,
səninlə söhbət etməliydik hə?! Çox yaxşı...” –
deyən Ford gəncdən maşından düşməsini xahiş
edir və özü də oradan uzaqlaşır. Cibində bir qəpiyi
belə olmayan və şəhərin kənar bir məhəlləsində
qalan gənc əsəbindən nə edəcəyini bilmir və
piyada evinə yollanır. Amma bütün gün boyu
fikirləşirdi ki, məşhur sahibkar ona bu
hərəkətlərlə nəsə çatdırmaq istəyirdi. Bu
hadisədən necə dərs çıxarılmalı idi? Bir neçə gün
fikirləşdikdən sonra öz-ozlüyündə müəyyən qərara
gələn oğlan Fordla birgə getdikləri ilk mağazaya
baş çəkir. Oranın sahibi oğlanı böyük ehtiramla
qarşılayır və sanki Fordla söhbət edirmiş kimi,
gəncə iltifat göstərir. Digər mağazalarda da eyni
münasibəti görən oğlan market müdirlərinə
işgüzar təklif verərək, onların məhsullarını
pərakəndə məntəqələrə yaymaq istədiyini bildirir.
Hər birindən müsbət cavab alır və əlində bir qəpiyi
belə olmadan işə başlayır. Beş il sonra həmin gənc
Amerikanın ən varlı sahibkarlarından biri olur. Və
qərara gəlir ki, Henri Fordu ziyarət edib ona öz
təşəkkürünü bildirsin. Katibədən görüş üçün vaxt
istədikdə