Bir adam xanımının acıdilliyindən Həzrəti Ömərə
(r.a.) şikayət etməyi qərara alır. Xəlifənin qapısına
çatanda içəridən hirsli bir qadın səsi eşidir.
Gözləməyə başlayır. Bir qədər gözlədikdən sonra
qadının danışdığını, xəlifənin isə susduğunu
görür. Qapını döyməmiş geri qayıtmağı qərara alır.
Bir-iki addım atmamış qapı açılır. Qapıda görünən
Həzrəti Ömər:
- Nə var? Niyə gəldin? Bir şey deməmiş niyə
gedirsən? - deyə soruşur.
Gələn adam deyir:
-Ya Ömər! Mən xanımımdan şikayət etməyə
gəlmişdim. Baxdım ki, neçə-neçə insanı qarşısında
diz çökdürən Ömər də xanımının qarşısında susur.
Onun bütün sözlərinə səbirlə qulaq asır. Mən də
öz-özümə "Elə isə mən niyə şikayət edim ki?",
dedim və geri qayıtdım.
Həzrəti Ömər (r.a.) bir qədər susur, sonra cavab
verir:
- O mənim evimin xanımıdır, məni haramdan
qoruyur. Uşaqlarımın anasıdır, onlara baxır.
Evimizin aşbazıdır, yeməklərimizi bişirir. Ev-
eşiyimizi təmizləyir, paltarlarımızı yuyur. Əgər bir az
yorulub ürəyini boşaldırsa, onun qarşısında
əlbəttə ki, susmalıyam.