Çox, amma çox içirdi. Yoldaşları onu içkidən imtina etdirmək üçün bir oyun hazırladılar. İçkisinə yuxu dərmanı qoydular, yatırtdılar. Sonra da evdə bir otağı boşaldıb, hamısı ağ çarşaflara sarılıb uzandılar. Onu da lüm-lüt soyub çarşafa qucaqladılar. Dərmanın təsiri keçib də oyanınca ətrafındakılara baxdı. Sonra yaxınındakına:
- Haradayam? Sən kimsən? Bura hara?
- Bura o biri dünya. Sənə ‘içmə' dedilər, içdin öldün. Mən İstanbulun fəthində ölən əsgərlərdən Əliyəm.
Qalxdı, getdi, o birilərə soruşdu:
- Sən kimsən? Sən kimsən? Ya sən?
- Mən Birinci Dünya Döyüşündə cəbhədə öldüm...
- Mən Balkan Hərbində öldüm...
- Mən bu yaxınlarda yol qəzasında öldüm...
Bizimki yenə ilk danışdığına döndü: "Heey dost..." dedi, "Anladığım qədəriylə buradakıların ən köhnəsi sənsən, bilərsən. Buranın meyxanası nə yanda quzum