Ən çox
təəssüf etdiyim,
həm də təəccüb etdiyim
Nə billur saraylar,
nə xarici banklarda milyonları olanlardı.
Qabağına tuman, tursik töküb,
Alver edən oğlanlardır.
Xəcalətdi, cinayətdi
orda düşmən
Qarabağı əsir alıb.
Burda bunlar altlarına
həsir salıb
Qabağına corab, papaq,
dəmir-dümür töküb
satır.
Bir zırpını gördüm o gün kömür satır.
Bu nə cürə el oğludur,
bəradərdir.
Şuşa kimi bir qalanı
qoyub qaçıb,
satıb qaçıb. O satdığı pullar ilə
neçə-neçə şadlıq evi
alıb açıb.
Gündə-gündə toy eyləyir
şənlik qurur.
Bərəkətmiş başdan-başa Şuşa pulu,
Şuşa haqqı.
Allah haqqı, imam haqqı,
vicdan haqqı.
Burayacan bir qarışqa
tapdamayan Şair Cabir
Pozub bütün qanunları,
qaydaları,
Yandırardım ataların,
asdırardım tək-tək,
bir-bir. Ən dəhşəti,
ən vəhşəti
ondadır ki, atam
oğlu
O dünənki satqın, oğru
Mənim ilə bir torpağın üstündədir,
bir səmanın
altındadır.
Bu torpağın min bir cürə
nemətini
yeyir, dadır.
Üstündən də bulaq suyu
nuş eyləyir,
əhvalını xoş eyləyir.
Rahat-rahat gəzir, yatır,
Dilində də vətən adı
Gəlin sizə nişan verim mən onları.
Çox görmüşük
belə-belə məlunları,
Belə-belə bədzadları.
Kişilikdən tamam uzaqdır
adları. Hamı deyir gur səsiylə
övladıyam bu vətənin.
İşim yoxdur özgəsiylə
Belə sözlər üyütməyə
haqqım yoxdur hələ mənim.
İndi Cıdır meydanında yadlar gəzir.
Laçın əsir, Ağdam əsir.
Adım azad, özüm əsir.
Kəsin, qollarımı kəsin,
Qırın, qıçlarımı qırın,
Dil-ağzıma cida vurun.
Bu vətənə mən deməyim
bir də vətən.
Nəhəng bir məmləkət idin
gözümüzün qabağında.
Günün günorta çağında
dönüb oldun xırda, vətən.
Paralandıq, parçalandıq,
şaqqalandıq,
Neçə yerdən yaralandıq.
Bu vətənə haqqım yoxdur
mən çağırım bir də vətən.
Haqqım yoxdur o da
mənə oğul desin.
Nə olsun ki, dildə ona "can"
deyirsən,
Yolunda ölməmisənsə,
sən əsil oğul deyilsən.
Bunun üçün minlər ilə
imkan olub.
Bu gün də var, sabah da var.
Meydan da var, vuruş da var,
silah da var.
Nə çox, nə az bir canı var
hərənin