Sevgilim! Indi qaranliq bir otaqda wemle uz-uze oturub sene mektub yaziram. Weme baxiram o da mene benzeyir. Arada titreyir sonra sakitlewir.
Yanir-yanir,eriyir. Sonra oz taleyi ile bariwir. Men senincin yaniram, o ise zulmet ucun. Teki mende senin otaginda wem kimi yanib,qaranliqlari qovub gozlerine iwiq sacardim.
Men senin ucun wem deyil gunewden de cox yandim.
Sense meni hec wem qederde sevmedin.
Sevgilim! Bir gun menden sene mektublar kesilse bil ki ya men olmuwem ya da sene olan sevgim. Her halda men olmuw olaram cunki sene olan sevgim olmez ve ebedidir!