müddətdir
tanıyıram bu qadını. Çox da yaşlı deyil. Amma həyatdan
nə istədiyini bilmir. Bəzən mənimlə danışanda deyir ki,
ideal insan istəyirəm. İstəyirəm ki, həm məni qorusun,
həm maddi sıxıntılarımı həll etsin və həm də məni
sevsin. Amma o qadın bu üç axtardığını bir adamda
tapa bilmədiyi üçü 3 adamla görüşür. 3 sevgilisi var.
Üçünü də sevir, üçünə də “sevirəm” deyir. Özünü
əxlaqsız da hesab etmir.
O qadının həyat tərzi mənim üçün maraqlı deyil. Yenə
sözümün əvvəlinə qayıdıram, sevginin
ucuzlaşmasına adiləşməsinə. .. Əslində özümüz
adiləşdiririk hisslərimizi, nəfsimizin qurbanı oluruq,
əlimizdəki ilə qane ola bilmirik. İstədikcə, aldıqca
istəyrik və bütün istədiklərimizə çatmaq üçün sevgini
istifadə edirik.
Bir zamanlar elə inanardım ki, sevgiyə...Ən ülvi duyğu idi
mənim üçün.Bu zəmanənin insanları adiləşdirdilər bu
duyğunu...
Mən 3 kişiyə eyni vaxtda “sevirəm” deyən qadını
görəndən sonra hansısa kişinin birini sevə
biləcəyinə necə inana