Yene men... Yene tek... Dalmiwam yene sensiz xeyallara... Sonsuz belkelerin icinde itib batmiwam canim... Yadima duwur bir daha geri donmeyecek gunlerimiz... Dolawiram ureyimin vaxtile varliginin istidiyi qaranliq ve soyuq kucelerini... Ne gozel caglarimiz oldu... Ama geride qaldi artiq... Bilirem donmezsen daha mene... Ama gozleyirem yene... Belke gelersen bir gun... Calarsan qapimi... Men geldim wirin sene geldim deyersen... Artiq olmur alinmir doze bilmirem sensizliye... Iliwib qalmiwam heyatin bowluqlarinda... Don mene qaldir bu qaranliqlardan gunewim ehtiyacim var sene... Qoyma senden bawqasi baxsin gozlerime... Qoyma bawqa biri toxunsun saclarima... Izn verme bawqasi sevirem desin mene... Izn verme ozgeleri menim ol desin mene... Qurdugumuz xeyallari yixma boynu bukuk yetim qoyma sevgimizi... Ureyim sensizlik denizinde bogulur... Son nefesimdi... Ureyimin son cirpiniwlarinda don mene ey sevgili...