buyurulur: «Pis soz ise qoparilmis, koksuz pis bir aqaca benzeyir». («Ibrahim» aye 26).

Fatime (s) kovser oxsari

Mehemmed (s) kovserinin diger bir numunesi Zehradir (s). Cunki Peyqember (s) neslinin davami onun vasitesi ile gerceklesmis, Fatimeden (s) on bir imam doqulmus, onlarin bereketi serqi, qerbi burumusdur. Onlar dinin sutunu olmus, dinin davami ve varliqi onlarin vucudunun bereketi ile sertlenmisdir. Onlar imametin qaynar bulaqi kimi seriet susuzluqunu doyurmuslar. Butun feziletler Ehli-beyt ve ilahi vehydendir.
Imam Sadiq (e) buyurmusdur: «Harada feziletden bir soz olsa, biz Ehli-beytdendir». Bir halda ki, butun bu feziletlerin anasi, koku Fatimedir (s), ne ucun de kovser olmasin?! Ne ucun bele behreli budaqlari olan pak bir aqac kovser sayilmasin?! Buna gore de Mehemmed (s) kovserinin bariz numunesi Fatimedir. Onun Ehli-beyti ve ovladlari dinin pak aqacinin daim suvarildiqi kovserdirler.

Fatime (s) sefaeti

Vilayet, Allah dergahina yaxinliq meqamina catanlarin faydalandiqi mertebelerden biri de sefaetdir. Sefi’ (sefaet veren), Allah qarsisinda hormetine esasen sefaete uyqun gunahkarlarin baqislanmasini isteyir. Eger sefaeti olmasaydi, Allah gunahkar insanlarla edalete esasen reftar ederdi. Amma sefi’nin bir gunahkar ucun istediyi sefaete esasen Allah oz fezl ve merhemeti ile cezalandirmadan kecir. Sefaetin esasi budur ve ona hec bir eyb tutulmur. Cunki sefaetin tohid ve ilahi elmle hec bir ziddiyyeti yoxdur.
Sefaet meqami peyqemberlere, ilahi ovliyalara (Imamlar ve Ehli-beyt), sehidlere, meleklere ve sabit alimlere aiddir. Fatime (s) Ehli-beyt zumresinden, ilahi ovliyalardan, hetta peyqemberlerden ustun idi. Buna gore de Fatimenin (s) sefaet meqaminin subutuna ehtiyac qalmir. Bununla bele, bu meqamin ehemiyyetini qeyd etmek ucun bir nece revayete muraciet edek. «Behar»da neql olunur: Hezret Peyqember (s) buyurmusdur: «Her bir qadin bes vaxt namazini qilsa, Ramazan orucunu tutsa, Allah evinin vacib heccini yerine yetirse, malinin