əvvəl, gənc qadınların anaları kimi geyinməsi beklenirdi ki bu tərz ümumiyyətlə Paris couture'ydu. Məsələn 1962-ci ildə sonunda, bir Sears kataloğunda, ana ilə qız bir-birinin eynisi paltarları geymiş və bundan inanılmaz xoşbəxt görünən sifət ifadələri ilə poza vermişlər. 1950-ci illərdə, İngilis dizayner Sally tuff, gənclər üçün heç paltar olmadığından və gənc qızların analarına bənzəməsindən yakınmıştır.

1960'larla birlikdə, gənc seqment öz fərdi fikirlərini, fikirlərini ifadə etmək üçün qiyama başladı, xüsusilə də siyasi mövzulardakı reaksiyalarını valideynlərindən fərqli şəkillərdə cavab vermək üçün. Davam edən adət və əxlaq qaydalarına tabe olmağı rədd etməyə başladılar, bu qaydaları içiten bazarlıqlı və ikili standartlı olduqlarını düşünürdülər. Bu gənc siyasi quruluş səsini yüksəltməyə başladıqca, bir tərəfdən fərqli tərzlərini yaratmaq üçün modada da özlərinə yer açdılar.

1960lar feminizminin bir vasitəsi kimi mini etek

Feminizmle işıqlanan qadın zehinləri, moda sahəsində də daha fərqli düşünməyə başladı. Məsələn 1963-cü ildə, amerikalı Betty Friedman The Feminine Mystique adlı kitabı nəşr etdi və xoşbəxt ev qadını mitini çürüterek, qadınların fərqli rollar üçün nə qədər həvəsli olduqlarını dilə gətirdi. Əlavə olaraq 1960lar universitetlərə və iş dünyasına girən qadın sayındakı dramatik artıma səhnə olmuşdur.

Bu on il eyni zamanda evli və boşanmış qadınları qoruyan və səlahiyyət verən qanunların qüvvəyə minməsindən gördü. Və təbii ən əhəmiyyətlisi də doğum idarə həbləri və istənməyən hamiləlikləri önləmək oldu ki bu cinsi bir inqilab yaratdı. Qadın imici ər və ana olmaqdan cinsiyyətinə qürur duyan və gücünün farkındaki gənc, subay qızlara döndü. Mini etek isə bu qadın hərəkatının böyüməsini ifadə edən güclü bir vasitə halına gəldi.

Mini ətəyin anası: Mary quante

Mary quante adında gənc bir İngilis dizayner 1955-ci ildə King 's Road'ta Bazaar adlı ilk butiğini açdı. Gerçək bir moda təhsili götürmədiyi halda, bir əli küçədəki gündəlik