gördüm və təzədən Savalana zəng vurub dedim ki, bu zarafat deyil, ciddi atışma var, hətta tanıdığım uşaqlar var, onları da vurublar. O məndən harada olduğumu soruşanda imkan vermədi ki, sözümü sona çatdırım. Telefonu bağladı. Mənlə danışandan sonra telefonu necə yerə çırpıbsa, tavana dəyib qayıdıb. Savalan bu zaman çölə çıxmaq istəsə də, qrup yoldaşları deyib ki, getmə. Təbii ki, qarşısını almaq mümkün olmayıb və uşaqlar da onun arxasıyca gedib. Onlar 5-ci mərtəbədə olsalar da, Savalanı 4-cü mərtəbənin foyesində vurublar. Onun dalınca Ayaz qaçıb, onu da orada vurublar. Talehi isə 3-cü mərtəbədə, o imtahandan tez çıxmışdı. Qrup yoldaşları Savalanın çiynindən vurulduğunu görüblər. Sonra Savalan terrorçunun üstünə qaçıb və o zaman qızları içəri aparın deyib. Ayaz geri qayıdanda, arxadan başından vurublar, elə 1 güllə ilə də ölüb. Sinfə qayıdandan sonra qrup yoldaşları dalbadal güllə səsləri eşidiblər. Sən demə, o güllələrin hamısını Savalana vurublarmış...

Mən də hər dəqiqə qardaşıma zəng vururdum. Dostları dedi ki, guya kimsə yaralanıb onu xəstəxanaya aparıb. Mən isə inanmadım, qardaş mənimdir də yaxşı tanıyıram. Ola bilməz ki, məni qoysun xəstəxanaya getsin. Ağlıma da gəlmirdi ki, onu vurarlar. Mən saat 1-ə kimi Cəfər Cabbarlı heykəlinin qarşısında qardaşımı gözləmişəm. Sonra əmimoğlu mənə Savalanın yaralandığını dedi və xəstəxanaya apardı. Xəstəxana da o qədər millət var idi ki, mən təəccüblənirdim ki, görəsən, bu millətin burada nə işi var? Heç AZİ-də bu qədər adam yox idi. İnanın ki, mən neçə gündən sonra başa düşmüşəm ki, bu mənim bildiyim kimi kiçik hadisə deyildi. Elə bilirdim kimsə səhvən gəlib, ya da dalaşıblar. O qədər iynə mənə vurub yatızdırmışdılar ki..






Atam məndən Savalana niyə zəng vurduğumu soruşdu
Bilmirdim nə edim, kimdən nə soruşum elə bu zaman xəstəxananın həyətində atamı gördüm. Atam isə məndən Savalana niyə zəng vurduğumu soruşdu?
Mən də təəcüblənirəm ki, bu hardan bilir ki, mən qardaşıma zəng vurmuşam. Elə atam üst-üstə