qulağına dedim ki, sənin üçün qırmızı diplom da alacağam, magistrda olacağam və 4-cü kursda magistra hazırlaşmağa başladım, ilk turu keçsəm də, çox aşağı bal yığmışdım və həvəsdən düşdüm. Sözün düzü, qəbri üstə gedəndə utandım və onda söz verdim ki, sən mənə kömək ol, mən keçəcəyəm. Elə də oldu, qırmızı diplom aldım, magistraturaya qəbul oldum. Mən çalışıram ki, onun qəbri üstə tək gedim, anamla getməyi isə heç xoşlamıram. Həftədə 2-3 dəfə onun qəbri üstə gedirəm. Daha çox evdən xəbərsiz gedirəm. Bir dəfə yuxuda mənə demişdi ki, qəbrim üstə ağlama, ondan sonra ağlamıram. Mənə hələ də çatmır. Mən nə qədər onun qəbrini ziyarət etmişəm, bir dəfə hiss eləməmişəm ki, burdakı mənim qardaşımdır. Heç ağlıma da gəlmir ki, qardaşımın yanına gəlmişəm.

Təsəvvür edin nəsə arzum və ya bir problemim varsa, nəyinsə olmasını istəyəndə qəbri üstə gedib ondan istəyirəm və o mütləq olur. Deyirəm ki, Savalan, filan iş var və sən də mənimlə birgə dua elə. Mümkünsüz olsa, belə mütləq yerinə yetir. Ya onun dostları onu düzəldir, ya da onun adı ilə bağlı olur. Dostları da çox sağ olsun çətinliyimiz olanda həll edirlər. Tez-tez gəlirlər bizə.

Atamın ürəyindən keçən hər şeyi edirəm ki, düşünməsin ki, oğlum yoxdur
Elə gün olmaz ki, qardaşının dərdinə ağlamayım deyən Nərminə çalışır ki, valideynləri onun göz yaşını görməsin. O, valideynləri üçün güclü olmağa çalışır: “Anam-atam gözünü mənə dikib. Anamı görənlər şoka düşür ki, nə vəziyyətdədir.. Anam ağlayanda, ona deyirəm ki, ağlama. Xüsusilə də anamla qardaşımın qəbrini ziyartə etməyə gedəndə ağlamıram. O görməsin ki, ağlayıram. Çünki anam ağlayanda, məndə ağlasam, o daha da yıxılar. Bir az dik durmaq lazımdır. Hamı məndən nəsə gözləyir. Gərək biz də yaşayaq da, ailəmiz itib batmasın. Çalışıram evdə ruh yüksəkliyi yaradım, nəsə edim, hamı gülsün. Əvvəl heç nə görməyən adam, indi bütün ailənin problemlərini həll edirəm. Atamın ürəyindən keçən hər şeyi edirəm ki, düşünməsin ki, oğlum yoxdur. Anam deyəndə ki, ürəyim filan şey istəyir.