İnsanğolu çox qəribədir. ..Sevinir ağlayır, kədərlənir ağlayır, həsrət çəkir ağlayır, qovuşur yenə də ağlayır. Sözlər kifayətsiz olduğundan, gözyaşları ifadə edilməsi çətin olanı anlatmağa çalışır Əslində ağlaya bilmək özü böyük bir nemətdir. ..Və ağlamaq daş ürəkli olmadığımızı göstərir. Eyni zamanda insan olduğumuzu, hiss etdiyimizi, DUYĞUSUZ olmadığımızı...

Amma bəzən dəryasından aşağı süzülə bilməz gözyaşları. ..Onlar boşu-boşuna axmaz..Çünkü çox daha əvacib bir vəzifələri vardır. Qəlbdə bir yanğını söndürmək istəyərlər. Göz qapaqlarınızın alov-alov yandığı, boğazınıza bir şeylərin düyümləndiyi, burnunuzun ucunun göynədiyi anlar oldumu heç? Diqqət yetirdiniz mi o zaman gözyaşlarınızın istiqaməti necədir? Ən çətin olanı bəlkə də budur ...

Ağlamaq zəiflikdirmi? Niyə ağlamağımız lazım olan anlarda; yumruqlarımızı, dırnaqlarımız ovuclarımızı örtənə qədər sıxar, boğazımızdakı düyünləri udqunaraq aradan qaldırmağa çalışarıq? Niyə gizlədərik kövrəlmiş gözlərimizi,islanmış kirpiklərimizi başqalarından?


Rahat tamaşa edin,mən ağlayıram! Utanmıram heç kimdən. ..O qədər içimə axıtdım ki gözyaşlarımı! . ..O qədər yaşadım kədərimi içimdə,yandırdım qəlbən özümü....Tab gətirmədi qəlbim belə buna



Ağlayıram dostlarımın vəfasızlığına görə
Ağlayıram Yaradana vəfasızlığıma görən�
Ağlayıram darıxıb da qovuşa bilmədiklərim üçün
Ağlayıram içimi ağrıdan, ürəyimdə qanad çalmağa can atan arzularım üçün
Ağlayıram istəmədən də olsa ürəyini qırdıqlarım üçün
Ağlayıram unudulmaması lazım olanları unutduğum üçün
Ağlayıram Rəbbimə xeyirli qul ola bilmədiyim üçün
Ağlayıram yaxınlaşdıqca uzaqlaşdıqlarıma
Ağlayıram sevgi dolu sandığım çirkinləşənlərə
Ağlayıram qiymətini bilmədiklərimə
Ağlayıram dəyər verdiklərimin biganəliyinə
Ağlayıram sevsəm də,günahsız olduğum halda məndən üz döndərənlərə
Ağlayıram hədər olan illərimə
Ağlayıram bir ömür ağlaya bilmədiklərimə



GÖZYAŞLARIM BU GECƏ BİTƏRMİ?
RUHUMDAKI ÇİRKLƏRİ YUMAĞA YETƏRMİ?
ÜRƏYİMƏ GÜNƏŞ