bağrına basaraq qoxusunu ciyərlərinə çəkir. ALLAH Rəsulu bu mənzərəni səhabələrinə göstərib soruşur:
- Bu ananı görürsünüzmü? O, bağrına basdığı öz balasını heç cəhənnəm oduna atarmı?
Hər kəs bir ağızdan cavab verir:
- Xeyr, ya RəsulALLAH, atmaz!
ALLAH Rəsulu belə buyurur:
- ALLAH-Təala öz bəndələrinə qarşı o anadan daha mərhəmətlidir.
Necə dua etmək, necə dilək diləmək mövzusunda bəzi məqamlara diqqət yetirmək lazımdır. Dua bir qədər öncə dediyimiz kimi, bəndə ilə ALLAH arasında gizli bir ünsiyyət yoludur. Bəndə hər şeyi, hər kəsi bir tərəfə qoyub ancaq Uca Yaradana əl açır dua ilə. Ona görə də duanın munisliyi önəmlidir, yəni, dua edən bu ibadəti ətrafdakılara nümayiş üçün deyil, ancaq xalis ibadət niyyəti ilə yerinə yetirməlidir. Əl-qol hərəkətləri ilə, çığırıb-bağırmaqla dua etmək xoş görülmür. ALLAH bizim içimizdəkiləri də bizdən yaxşı bilir. Ona görə də içimizdən gələn yalvarışla, ən səmimi duyğularla yalvarmaq duamızın qəbul olunması üçün əsas amillərdən sayılır. “Duam qəbul olsa da olar, olmasa da olar” tərəddüdü və ya “ALLAHım, filan şeyi mənə verərsənmi?” sualı ilə dua eləmək düzgün hesab olunmur. Çünki ALLAHın xəzinəsi sonsuz qədər geniş və zəngindir, Onun hər şeyə gücü yetər. İstərsə bir an içində gədanı sultan edər. Ona görə də əl açıb yalvaranda, ALLAHdan bir şey istəyəndə yüksək şeylər diləmək məsləhətdir. Məsələn, cənnəti istəyirsənsə, yaxşı olar ki, sən cənnətin ən gözəl yeri sayılan Firdövsə girməyi istəyəsən.
Bəli, dua tərəddüdü sevməz, dua edən insan bütün ruhu ilə, bütün duyğuları, səmimiyyəti ilə istəməlidir. Həm də istədiyini ALLAHın verəcəyinə əmin olaraq dua etmək lazımdır.
Keçdiyin yollarda, məscid qapılarında oturub dilənənlər var. Elə duyğulu sözlərlə yalvarıb yardım istəyirlər ki, ürəyin ehtizaza gəlir, qəlbinin telləri titrəyir, riqqətə gəlirsən. Dua edən insan da o dilənçi kimi bütün ruhu ilə, içindəki bütün gücü ilə yalvarmalıdır. İçindən gərilən insanın dilindən çıxan dua gərilmiş yaydan süzülən ox kimi daha uzağa