Hər möminin həyatında duanın yeri çox yüksəkdir. Dualarla Uca Rəbbinə əl açan bəndə ətrafında hər şeyi bir tərəfə buraxıb ancaq Ondan imdad diləyir.

Dua bəndənin Yaradana yönəlməsi, əl açıb dərdini söyləməsi, çarə diləməsidir. Dua çox sirli, gizli və munis bir ibadət formasıdır. İnsanın acizliyini dərk edərək hər şeyin Sahibindən imdad diləməsidir. Dua Rəbbi qarşısında əyilən bəndənin ən uca məqamıdır. Qurani-Kərim duanın önəmindən bəhs edərkən bildirir:

"Qullarım Məni Səndən soruşsalar, bilsinlər ki, Mən çox yaxınam. Mənə dua edənin duasını qəbul edərəm"(Bəqərə surəsi, 186)

"Mənə dua edin ki, duanızı qəbul edim." (Mömin surəsi, 60)

"Duanız olmasa, ALLAH qatında sizin nə dəyəriniz olar?" (Furqan surəsi, 77)

Göründüyü kimi, hər insanın dəyəri onun duası nisbətində ölçülür. ALLAH Rəsulu (s.a.v.) öz ümmətinə dua mövzusunda çox tövsiyələr buyurur, öz həyatını dualarla keçirirdi. Dilindən dua düşməzdi, onun həyatına baxsanız, “O, bir dua insanıdır” deyə bilərsiniz.

Hər möminin həyatında duanın yeri çox yüksəkdir. Dualarla Uca Rəbbinə əl açan bəndə ətrafında hər şeyi bir tərəfə buraxıb ancaq Ondan imdad diləyir. Bu halı ilə insan Günəşə boylanan günəbaxan kimidir. Üz tutduğunun, yönəldiyinin, əl açıb yalvardığının böyüklüyünü, hər şeyə qadir olduğunu, mərhəmətinin sonsuzluğunu bütün ruhunda hiss edərək Ona könlünü açır, dərdini ifadə edir, əlac istəyir. Onsuz da O, bizi bizdən yaxşı bilir. Bizim ağrılarımızı, sevincimizi bizdən öncə bilir. O, bizə bizim boynumuzdakı şah damarımızdan da yaxındır. O, sonsuz mərhəmət Sahibidir. Peyğəmbərimiz Həzrəti Muhəmməd (s.a.v.) Uca Yaradanın mərhəmətini anlatmaq üçün öz səhabələrinə belə bir hadisəyə diqqət yetirməyi tövsiyə etmişdir:






- Bir müharibədən sonra əsrlər arasında körpə balasını axtaran ana həyəcanla sağa-sola qaçır, yorulmaq bilmədən insanların arasında dolaşır. Götürüb baxdığı uşağın özününkü olmadığını görüb yerə qoyur və o birisinin yanına qaçır. Birdən o ana öz övladını tapır və onu