u vaxt işin əslini öyrənəcəkdilər. Bir şeylər olmuşdu amma nə idi?

Evə çatdıqlarında qapını açan qadın çaşmışdı. Qapını üzlərinə bağlayacaqdı, edə bilmədi. Gələnlər olanları izah edib üzr istədi, cənazəni harda dəfn etdiyini, nələr olduğunu soruşdular. Qadın hər şeyi izah etdi. Diqqətlə dinlədilər və çobanı tapmağa qərar verdilər.

Bir tərəfdən gedir bir tərəfdən aralarında danışırdılar: bu çoban bir övliya idi hərhalda, ya da ki, Xızır idi, əslində ölən adam da o qədər pis bir adam deyildi.

Təsvir edilən yerə gəldiklərində çoban qoyunlarını otladırdı. Gələnləri görüncə ayağa qalxdı, xeyrdir inşAllah dedi. Oturdular, onlara süd verdi, danışmağa başladılar. Çoban deyilənlərdən heç bir şey anlamamışdı, cənazəni necə dəfn etdiklərini izah etdi.

- Mən bir qərib qulam, dedi; cənazəni dəfn etdik, başında dayanıb bir dua etdim sadəcə, hamısı bu qədər… maraqla necə bir dua etdiyini soruşdular, çobanda söylədi:

-Allahım, mən dağda qoyunlarımı otladarkən qulların gəlirlər yanıma, salam verirlər. Sənin salamınla gələn sənin qonağındır deyib qarşılayıram. Süd verib, azuqəmi paylaşıram. İndi də mən sənə bir qonaq göndərirəm, onu da SƏN qarşıla və gözəl yola