anlayışlı davranışı, digərinin səbri və əzmi digərlərinə nümunə olacaq və onların qəlbini Quran əxlaqının gözəlliyinə isindirməli və vəzifələrini yerinə yetirmək üçün göstərdikləri cəhdin parçalarıdır.
Ancaq unutmaq olmaz ki, yaxşıları gücləndirəcək, yer üzünə gözəlliyi hakim qılacaq olan Allah’dır. Buna görə “Mənim cəhd etməyimlə nə olar?” demək şeytanın bir vəsvəsəsidir və bu səsə uyanlar məsuliyyətlərindən boyun qaçırmış olurlar.

Hər insanın gözəl əxlaqlı və vicdanlı bir insan olduğu müddət boyunca yaxşılıq və xeyir üçün edə biləcəyi çox gözəl şeylər vardır.
Məsələn, çox ağır bir yük qaldıracağı zaman ətrafdakı on beş nəfərdən sadəcə dördü yükün altına girsələr və digərləri “biz onsuz da zəif, çəlimsiz adamlarıq, bizim köməyimizdən nə olar” deyə kənarda dursalar bunun uyğun qərar olmayacağı aydındır.
Ancaq on beş nəfərin on beşi də yükün altına girsə və hər biri gücü yetdiyi qədər yükü qaldırsa, o dörd nəfərin çiynindəki ağırlıq da çox yüngülləşəcəkdir.
Kimin nəyi nə qədər etdiyi deyil, gücünü nə qədər istifadə etməsi vacibdir.

Allah Quran’da heç kimsəyə gücünün yetməyəcəyi bir yük yükləməyəcəyini bildirərək onsuz da hər yaxşı insan üçün bir asanlıq vermişdir:

Məhz onlar yaxşı işlər görməyə tələsər (bir-birilə yarışar) və bu işlərdə (başqalarından) öndə gedərlər. Biz heç kəsi gücü çatmayan işi görməyə vadar etmərik. (Hər kəsi yalnız qüvvəsi çatdığı qədər yükləyərik.) Bizdə haqqı söyləyən bir Kitab vardır. Onlara (haqsız yerə əsla) zülm olunmaz. (Müminun surəsi,