Bəzi mənbələrdə çoxevlilik (çoxarvadlılıq) ancaq İslam dininə ibadət edən xalqlara məxsus yaşam tərzi kimi göstərilir. Əslində isə çoxarvadlılıq təkcə müsəlmanlar arasında deyil, digər dinlərə sitayiş edən xalqlarda da mövcud olub. Dini ekspertlərin fikrincə, çoxevlilik həm tarixən, həm də bu gün xalqların həyat tərzinə, iqtisadi vəziyyətinə, imkanlarına, kişi və qadınların statusunun nisbətinə uyğun yaşanan həyat tərzidir.

Qədim Misir, Babil, Yunanıstan, Hindistan və bir çox ölkələrdə çoxarvadlılıq mövcud olub. Buna görə də onu təkcə İslama ibadət edən ərəblərə, farslara, türklərə şamil etmək yanlışdır, xristianların da həyatında bu cür evliliyə rast gəlmək mümkündür. Brahmanizm və Zərdüştilik kimi dinlərdə də çoxevlilik mövcud idi.

Çoxevlilik İslamdan xeyli əvvəl cahiliyyə dövründə ərəblər arasında çox geniş yayılmışdı. Həmin dövrdə kişi istədiyi sayda qadınla evlənə bilərdi. O zaman qəbilə və ailələrin gücü ilk olaraq adamların çoxluğu ilə ölçülürdü. Buna görə çoxevlilikdə işçi sayının çoxalması və qəbilələrarası müharibələrdə həlak olanların yerini doldurmaq məqsədi güdülürdü. Çoxevlilik İslamdan əvvəlki ərəblərdə qüvvət və sərvətin, fəxr və etibarın, bir qadınla evlənmək isə zəiflik və kasıbçılığın simvolu sayılırdı.

Müqəddəs «Quran»da bir qadınla evlənmək tövsiyə olunsa da, İslam dini tarixi şəraiti, insanların vəziyyətini nəzərə alaraq, bəzi hallarda kişilərə dörd qadınla ailə qurmağa da icazə verib. Dinimizin yaradıcıları zinanın qarşısının alınması, müharibələr zamanı həlak olan əsgərlərin ailəsinin başsız qalmaması, ərsiz qadınlara tənə edilməməsi üçün çoxarvadlılığa icazə veriblər.
İslamda çoxarvadlılığın əsas şərti ondan ibarətdir ki, kişi gərək arvadların hamısına hər cəhətdən (həm maddi, həm də mənəvi) eyni cür yanaşsın. Şərq ölkələrində xurafatla məşğul olan bəzi «din adamları» çoxevliliyin məcburi olduğunu bəyan etməyə çalışsalar da, əslində, onu Allahın əmri kimi göstərmək yanlışdır.

Dini ekspertlər yazırlar ki, yəhudilik və