ə atırdılar. Edam fərdi və kütləvi yerinə yetirilə bilər. İnkvizisiya dövründə Avropada kilsəyə qarşı çıxanları bu metodla cəzalandırırdılar. İtalyan alim Cordano Bruno odda yandırılanlardan ən məşhurudur.


Şallaqlama
Əsasən, işgəncə və bədən cəzası üçün istifadə olunan bu üsul ölüm hökmünün icrasında da tətbiq olunurdu. Çox vaxt məhkum 40 şallaq vurulduqdan sonra ölürdü. Rusiyada isə şallaq kimi göndən hazırlanan qamçıdan istifadə olunurdu.


Dəri soyma
Bu növ edam zamanı insanın dərisi başdan-ayağa diri-diri soyulurdu. Bu metodla böyük Azərbaycan şairi Nəsimini edam etmişdilər. Əfqanlar da bu metoddan “şurəvilər”ə (sovet əsgəri) qarşı istifadə edib. Bunun üçün əsirin əl-qolunu bağlayıb yüksək dozada narkotik vurur və dərisini soyurlar. Narkotikin təsiri gedəndən sonra insan ağrı şokundan ölürdü.


Qaynatma
Cəzalandırılan şəxs əl-qolu bağlanaraq böyük qaynar qazana salınır. Cəza üçün su və bitki yağından istifadə oluna bilirdi. Bu üsulla Orta Əsrlər Avropasında saxta pul kəsənlər cəzalandırılırdılar.


Süngüyə keçirmə
Fars imperiyasında, Tailandda və Avropada bu edam növü ilə məhkumları diri-diri süngüyə keçirirdilər. Əsasən isə homoseksuallar bu metodla cəzalandırılırdılar.


Ağır yüklə işgəncə vermə
Bu cəza üsulu İngiltərədə əsasən, məhkəmədə ifadə verməkdən boyun qaçıranlara və qeybdən xəbər verənlərə tətbiq olunurdu. Məhkum yerə uzadılır, sinəsinə taxta lövhə qoyulurdu. Lövhənin üstünə qoyulan yükün miqdarı tədricən artırılır və təqribən 3 gün sonra məhkum ölürdü.


Təkərləmə
Edamın bu növündə məhkumu təkərə bağlayır və diyirlədirdilər. Diyirlənən zaman cəllad metal çubuqla məhkumu qamçılayırdı.


Kəndirlə bağlama
Bu metodla edam zamanı məhkumu dirəyə möhkəm bağlayırdılar. Nəticədə arteriyalarda qanın hərəkəti dayanır və məhkum tədricən ölürdü. Bu üsul 20-ci əsrədək İspaniyada geniş tətbiq edilib.


Ərinmiş metal
Bu üsul əsasən, Cənubi Amerikada tətbiq edilib. Bu yolla adam öldürmək üçün onun üstünə ərinmiş metal tökürdülər.