1947-ci il iyulun 2-də ABŞ-ın Nyu-Meksika ştatında baş vermiş məşhur “kosmik qəza” bütün dünyada təşvişə səbəb olmuşdu. Bir gün sonra ABŞ generalı R.Romey bəyan etmişdi ki, bu qəziyyə metereoloji zondun göydə partlaması ilə əlaqəlidir. Bu bəyanata, Stalin başda olmaqla SSRİ rəhbərliyi fırıldaq hesab edərək inanmadı. Tezliklə Stalin bir neçə nüfuzlu sovet alimini bu “işə” cəlb edib, bunun SSRİ üçün nə qədər təhlükəli olub-olmamasını müəyyən etməyi tapşırdıqda alimər onu inandırmağa çalışmışdır ki, “uçan boşqablar”ın SSRİ silahlı qüvvələrinə və ümumiyyətlə, ölkənin özünə heç bir təhlükəsi yoxdur. Eyni zamanda onlar Stalinə məsləhət görmüşlər ki, bu cür həddindən mürəkkəb problem üzərində xüsusi elmi müəssisələr ardıcıl tədqiqat aparmalıdır.
Beləcə, Sovet insanı UNO həqiqətinin ilk elementləri barədə az-çox məlumat əldə etdi. Amma bu, yetərli olmadı. 1967-ci ildə isə Birləşmiş Millətlər Təşkilatının Baş Assambleyası kürsüsündən çıxış etmiş ABŞ astronavtı Qordon Kuper elə həmin 1951-ci ildə, Almaniyada xidmət etdiyi zaman iki gün dalbadal cürbəcür biçimli, müxtəlif ölçülü naməlum uçan obyektlərin uçuşunu müşahidə etdiyini bəyan etdi. Həmin kosmik qurğular çox-çox yüksəklikdə uçduqları üçün qırıcı təyyarələr onlara heç cür yetə bilməmişdi.