cinayətlərini göstərə bilərəm.

Qoy Sivil ölkələrin liderləri apardıqları müharibələri Xaç yürüşləri adlandırsın, amma Allahın onun adına aparılan müharibələrdə heç bir günahı yoxdur. Allah İeqovanın davamçılarına qarşı soyqırım törətməyi əmr verməyib və Allah həm də İeqovaçılara Fələstinli qaçqınların toplaşdığı Səbra və Şatila qaçqın düşərəgələrinə kütləvi qətllər törətməyə əmr etməyib. Məgər xristian, müəslman və yahudi allahları bizim Tanrı adlandırdığımız eyni bir varlıq deyilmi?

Dəhşətli səhf bir kərə edilib və artıq heç kim kimin kim olduğunu bilmir. Partlayışlardan yüksələn tüstülər, daha qatı tüstü pərdələri arasında görünməz olur. İntiqamdan intiqama sürüklənən terror getdikcə bizi məzarımıza daha da yaxınlaşdırır. Mən bir müddət əvvəl Nyu-York divarlarına yazılmış maraqlı bir yazı görmüşdüm: “Göz-gözə dayanmışıq və get-gedə korlaşacağıq”.

Zorakılıq bumeranqı yeni zorakılıqlar, çaxnaşmalar, ağrılar, qorxular, yovuşmazlıq, nifrət və dəliliklər gətirir. Bu ilin əvvəlində Porto-Aleqredə çıxış edən əlcəzairli Əhmət Ben Bell xəbərdar etmişdi ki, “İnəkləri quduzlaşdıran bu sistem gec-tez insanları da öldürmək ehtirası ilə yanıb tutuşan dəlilərə çevirəcək”.

Bir dəfə üç yaşı yenicə tamam olan Luka mənə dedi: “Sülh öz evinin yerini itirib”. O bunu deyərkən xəritəyə baxırdı. O həmin gözlərlə jurnalistlərə də baxa