Yoxsul bir dərvişin arvadı hamiləydi.Dərviş belə niyyət elədi:
-Əgər Allah-Təala mənə oğul versə,əynimdəki paltarımdan başqa hər şeyimi fağır-füğaraya bağişlayacağam.
Doğurdan da dərvişin oğlu oldu və o,var-yoxunu kasıblara payladı
Bu hadisədən bir xeyli keçmişdi.Bir gün yolum o kənddən düşdü.
Dərvişi soruşdum,dedilər zindandadır.Səbəbini bilmək istədim.Dedilər:
-Oğlu şərab içib,dava salıb,kimisə öldürüb qaçıb.Əvəzınə atasını həbsə salıblar.
Dedim:
Bu bəlanı o özü Allahu-Təaladan istəmişdi.

Bəzən biz Allahdan istəyirik amma " xeyirlidisə qismət et " sözünü dilimizə gətirmirik.
Dərviş də oğulu istəmişdi,ancaq ona ağıl istəməyi unutmuşdu…