. Amma arasında bir dənə də fərlisi yoxdur ki, çapa verim. Bunlar şeir yox, şeiriyyatın üz qaralarıdır. Bilmirəm bu camaatı yazmağa nə məcbur edir?! Elə bil başlarına tapança dirəyiblər ki, yazmasan vuracağam. Fərrux, bilirsən yadıma nə düşdü?
- Nə?
- Qabilin şeiri.
- Hansı?
- Yaza bilmirsən yazma də,
Yazma ki, zay olub gedər.
Dönər çürük qoz içinə,
Heç-puça tay olub gedər.
- Hə, yaxşı şeirdir.
Bir az sonra Fərrux belə bir təklif irəli sürdü:
- Xoşuna gəlmirsə, cır tulla, nə fikirləşirsən?
- Yox, cırmağa əlim gəlmir.
- Nə üçün?
- Camaat bunun üstündə əziyyət çəkib. Onların zəhmətini, əməyini necə cıra bilərəm?
- Onda qaytar özlərinə.
- Onu da bacarmaram. Birincisi, necə deyim ki, yazdığın bir şeyə yaramır? Ikincisi də ki, yazanların çoxunu heç tanımıram. Məktubla göndərirlər.
- Onda yığ ayrıca qovıuğa, qoy şkafa.
- Hə, gərək elə eləyim.
Daha danışmadılar. Hərəsi öz işi ilə məşğul oldu.



Saatın tamamında Harun xəbərlərə qulaq asmaq üçün radionu yandırdı. Diktorun səsi eşidildi:
“ Dünən Bakı sakini İsfəndiyar İmamyarlının evində oğurluq hadisəsi baş verib. Aparılan axtarışlar nəticəsində cinayətkar saxlanılıb. Məlum olub ki, cinayəti törədən onların qonşuları Ramiz adlı gəncdir. O, İsfəndiyar İmamyarlının qızını istəyirmiş. Isfəndiyar isə qızını ona verməkdən imtina edib. Ramiz isə onların evinə girib və evdən iyirmi min manata qədər pul əskinası, altı min manat dəyərində qızıl-zinət əşyaları oğurlayıb. Dindirilmə zamanı Ramiz hər şeyi etiraf edib və hadisəni içkili olduğu vaxt, istəməyərək törətdiyini bildirib. Istintaq aparılır...”

“Yaman bahalı qisasdır”- deyə Harun fikirləşdi.
Xəbərlər isə davam edirdi:
“ Bakı zibillik içindədir. Hal-hazırda şəhər başçılarını düşündürən aktual problemlərdən biri zibil problemidir. Bakının on bir rayonunda iki mindən çox irili-xırdalı zibillik var. Tezliklə Bakıda zibil emalı zavodunun inşa edilməsi də planlaşdırılır. Bu, həm də on minə yaxın adamın işlə təmin olunması deməkdir.
Indi isə idman