yerdən…
qardaşım oyandı və soruşdu nə oldu? Anam ona qışqıraraq, böyük qardaşın
Məhəmməd ölmüş. Çox kədərli bir
şəkildə ağlayırdı. Qışqırmalar çoxaldı.
Bu da mənim ruhuma qəribə bir əzab,
sızıltı verirdi.
Anama yaxınlaşaraq, ana ağlama mən burdayam bax mənə!!! Amma heç kim
mənə cavab vermirdi, niyə? səbəb nə
idi?
Oturub qışqırmağa başladım, burdayım
baxın mənə. Amma yenə heç biri mənə
cavab vermirdi. Başladım «Ya RƏBBI, Ya RƏBBI nə olar məni bu yuxudan və
olduğum vəziyyətdən qurtar» -deyə
yalvarmağa. Uzaqdan bir səs eşitdim və
getdikcədə yüksəlirdi. Bu səs ALLAHU
Tealanın bir ayəsi idi...
(And olsun sən bundan qəflətdə idin, dərhal biz sənin pərdəni qaldırdıq. Bu
gün artıq gözün itidir.)
Birdən iki adam məni tutdu, amma
insan deyildilər. Çox qorxdum!!!
Başladım qışqırmağa, buraxın məni, siz
kimsiniz? Nə istəyirsiniz? «Qəbirə qədər sənin gözətçilərinik»-
dedilər.
«Mən ölmədim, hələ yaşayıram»- dedim
«Niyə məni qəbirə aparırsınız? buraxın
məni!!! Mən hiss edirəm, danışıram və
görürəm, mən ölmədim». Mənə gülümsəyərək cavab verdilər.
Dedilər- «ey insanlar sizlər çox maraqlı
varlıqlarsınız, sanırsınız ki, ölüm həyatın
sonudur amma bilmirsiniz ki, əslində
sizin yaşadığınız həyat bir yuxudan
ibarət olub, öldüyünüz zaman oyanırsınız.»
Məni qəbirə doğru çəkirdilər hələ
yoldaykən baxdım ki, mənim kimi
insanlar və yanlarında da eyni o iki
varlıqdan var, kimi ağlayır kimi gülür və
kimi isə qışqırırdı. Onlardan soruşdum niyə belə edirlər?
Dedilər ki, bu insanlar çaşqınlıq
içərisindədilər, hara getdiklərini
bilirmirlər, kimisi dəlalətdədir… qorxu
içində sözlərini kəsərək soruşdum:
«Atəşəmi gedirlər yəni?» — «bəli atəşə, o gülənlər isə Cənnətə gedirlər»-
dedilər
Dərhal soruşdum onlardan- «yaxşı mən
hara gedəcəm»??
Dedilər ki, «Sən bəzən yaxşı gedirdin,
bəzəndə pis. Bəzən tövbə edib sabahısı gün günah işləyirdin və izlədiyin yol
tam olaraq müəyyən deyildi». Sözlərini
qorxu içərisində kəsərək soruşdum:
«Yəni mən atəşəmi gedirəm