Bir anda yuxudan oyandım. Çox
maraqlı bir işıq gördüm amma otağımın
işığı bağlı idi. Baxdım saat 3:30 gecə
yarısıdı. Çox yaxşı gördüyüm bu qədər
işıq haradandı görəsən?
Birdən çaşıb qaldım… Baxdım ki, əlimin yarısı divarın içində.
Dərhal əlimi çıxartdım, qorxu içində
oturub əlimə baxırdım.
Təkrar əlimi divara doğru uzatdım yenə
əlim divarın içinə girirdi!!!
Bir gülümsəmə səsi eşitdim. Üzümü qardaşıma doğru çevirdim, yatırdı.
Qorxu içində yatağımdan qalxıb
qardaşımı oyandırmağa getdim. Amma
cavab vermədi. Anamın otağına doğru
getdim, atamı oyatmağa çalışdım.
Mənə cavab vermələrini istəyirdim amma heç kim cavab vermirdi.
Anamı oyandırmaq üzrəykən, baxdım
ki anam yuxudan oyandı. Yuxudan
oyandı amma mənimlə danışmırdı.
---Anam «bismilləhir-rahmənir-rahim»
deyirdi və təkrarlayırdı. Atamı oyandırdı, «qalx qalx bir uşaqlara
baxaq» dedi. «Indi zamanımı, qoy
yataq sabah ola xeyir ola» dedi atam.
Amma anamın israrı üzərinə atam
qalxdı, birlikdə otağımıza doğru
gəldilər. Başladım qışqırmağa, «ana, ata» amma heç biri cavab vermirdi!!!
Anamın paltarını çəkir məni dinləməsini
istəyirdim amma anam məni hiss
etmirdi!!! Başladım anamın arxasından
getməyə. Bizim otağımıza girdilər və
anam işıqları yandırdı. Amma mənim üçün fərq etmirdi çünki mənim üçün
hər tərəf işıq idi. Tam o sırada çox
maraqlı bir şeylə qarşılaşdım. Öz
vücüdumu gördüm!!!
Bəli öz vücüdumu...
Oturub öz özümü seyr edirdim, iki dənəydim. Öz özümə soruşurdum
kimdir bu görəsən? Necədə mənə
bənzəyir!!! Başladım öz özümü
oyandırmağa, bu kabusdan xilas olum
deyə, amma oyana bilmədim...
Atam anama dedi «bax yatırlar, gel gedək». Amma anam sakit ola bilmədi
və mənim yatdığım yatağa doğru
gələrək məni oyandırmağa başladı
«oyan Məhəmməd, oyan mənə cavab
ver». Amma cavab verə bilmirdim!!!
Bir neçə dəfə oyatmağa çalışdı amma yox… Birdən baxdım ki, atamın
gözlərindən yaşlar tökülür. O atam ki,
indiyə qədər onun göz yaşlarını görə
bilməmişdim.
Qışqırışmalar başladı o