yaxşı keçib. Mamayla mən(atam bizi atıb, gedib) bir-birimizi çox istiyirik. Hər şey gözəl idi-bu qara xəbəri bilənə qədər. Əvvəlcə mənə kimyəvi terapiya kursu keçdilər. Bu həyatımın ən ağır günləri idi. Ancaq qısa müddətlik mən düzəldim. Amma çox qısa bir müddətlik.. Sonra mənə əməliyyat eləməli idilər. Mən çox qorxurdum, anamı bir daha görməyəcəyimi düşünürdüm. Ancaq hər şey yaxşıya doğru gedirdi, əməliyyat uğurlu olmuşdur. 2 illlik mən düzəldim. Artıq mama işə mən isə məktəbə gedirdim...Həkim olmaq istiyirdim. Ancaq.... 2 ildən sonra məlum oldu ki, xəstəliyim daha da güclənib. Mən ağlıyırdım, istəyirdim ki, mənə bir əməliyyat daha eləsinlər, təki düzəlim. Amma yox... Artıq şansım yox idi. Bəlkə pulumuz olsa idi, Amerikada bunun əlacı var idi, gedərdik, düzələrdim... Amma olmadı, heç kim yardım əli uzatmadı...

O gecə artıq Yuliya bizləri tərk etdi...

Bəzən bizə elə gəlir ki, həyat BİZƏ qarşı acımasızdır.. Amma baxın, baxın görün həyat insanlara necə acılar verə bilir.
HƏYATI QİYMƏTLƏNDİRMƏYİ