böyük idi, amma onlar mənim üçün sadəcə rəqəm idilər, vəssalam. Bankımız getdikcə maliyyə cəhətdən güclənirdi və tezliklə yeni filiallarımızdan biri Yasamalda- yaşadığım evin düz yaxınlığında açılacaqdı. Müdirim söz arası mənə saymazyana demişdi ki, evimə yaxın olduğu üçün mənim iş yerimi mərkəzdən həmin filiala dəyişəcəklər, amma konkret hansı postu tutacağımı deməmişdi. Yeni filial münasibətiylə axşam mərkəzi ofisdə banket veriləcəkdi, mən də xüsusi kostyumda hazırlaşıb evdən çıxdım. Məhləni tərk edərkən bir anlıq ayaq saxladım və bütün uşaqlığımı keçirdiyim xar tut ağacına uzun müddət diqqətlə baxdım...

Yolboyu fikrim nəsə dağınıqdı, az qala maşını da qəza edəcəkdim. Amma işə çatdıqdan sonra sanki nağıllar aləminə düşdüm. Hamı deyir, gülür, şənlənirdi və tezliklə mənim də kefim açıldı. Müdirim mikrofona yaxınlaşıb hamını yeni filialın açılması münasibətiylə təbrik etdi və bir az danışdıqdan sonra mətləbə keçdi:

- Dəyərli qonaqlar, yəqin ki, hamınız çalışqan mühasibimiz Həmid Tahirzadəni tanıyırsınız. Son 3 ildə Həmid bəyin əzmkar işi və uğurlu sövdələşmələrdə yaxından köməyi sayəsində S.bank bir neçə milyon manat gəlir əldə etmişdir, biz buna görə ona tam səmimi qəlbdən minnətdarıq. Biz- bankın idarə heyəti olaraq düşündük, daşındıq və artıq Həmid bəyi müstəqil bir rəhbər kimi görməyin vaxtı çatdığına qərar verdik. Xanımlar və cənablar, icazənizlə sözü vermək istərdim bankımızın yeni Yasamal filialının müdiri- Həmid Tahirzadəyə.

Alqışlar başladı, hamı əlimi sıxmağa, üzümə gülümsəyərək məni təbrik etməyə başladı. Sözün düzü, mikrofona yaxınlaşıb nə danışdığım yadımda qalmayıb. Bircə onu bilirəm ki, beynim kifayət qədər dumanlanmışdı və gözlərimin qabağında ancaq bir səhnə vardı- xar tut ağacının başında ağlayan 10 yaşlı oğlan uşağı. O ağacın altında basdırılmış qızıl onluq hələ də durur, yoxsa çürüyüb gedib, bilmirəm. Amma bunu bilirəm ki, Anam indiyəcən əmindir ki, o pulu mən