Bəzən səbəbi olmaz bəzi şeylərin, sözlərlə izah
etmək qeyri-mümkün bir hal götürər hiss etdiyin
və düşündüyün şeyləri… Bir şeylərə yapışma
ehtiyacı hiss edər insan, boşluqdadır, uçurumun
sahilindən boşluğa baxar, hansı istiqamətə
gedəcəyini bilə bilməz bəzən, elə bir nöqtədəyəm
məndə….

Duyğularım, düşüncələrim, özümə məna verə
bilmirəm. Səbəbi yox bəzi şeylərin…
İçimdə ayaq səsləri var bitən bir eşqin, gedən bir
sevgilinin və yenidən yaşıllaşan duyğuların…
Qorxularım var… Mənasız boşluqlarım… Çox
yorğun, çox incimiş, xəyal qırıqları şüşə qırıqları
kimi ağrıdır canımı. bəlkə də yaşanmışlıqların
ağırlığı var üzərimdə…

Və təkem…
Böyük dünyada bir başıma…
Qorxuram…
Çox qorxuram…

Əlimi uzatsam toxunarsanmi….
Ağlasam başımı oxşayarsanmı…
Üşüsəm qollarına alarsanmiı məni….
Bir az dinclik üçün bütün ömürümü verməyə
razıyam desəm, bir şey ifadə edərmi bu sene…

Məni anlarsanmi, anlamaq istərsenmi…
Ən az senin qədər gucluyem desəm, inanarsanmı…
Bu güclü görünüşün altındaki gücsüzlüyü görə
bilərsenmi…
Məni bir dəfə olsun qarşılıqsız və mənfəətsiz sevə
bilərsenmi…

Göz yaşlarım içimdə hebs oldum yenə….
Damcı damcı içimə, ürəyimə axarkən çox canim
yanır...
Bilərsenmi bu ağrını….
İnsan ürəyinin məbləği senin ovuclarında…
Anlarsanmı necə acı çəkdiyini ruhumun….

Bilirəm çox axmaqcadı…
Sene nə mənim çəkdiyim ağrılardan…
Bu gün ölsəm ağlarsanmı, gözyaşları tökərsenmi
arxamdan…
Məna verə bilməzsen çarəsizliyimə, imtina
etmişliyimə…
Niyə deyə sorğularsan bəlkə də….
Nələr yaşadığımı əlbət bilə bilməzsen…
Heç soruşmadın, məndə söyləmədim….
Haqlısan….
Bilə bilməzdin……

İçimdə kiçik, qorunmasız bir uşaq, gecənin
ayazında titrəyir..
Qaranlığın içində bir küncdə ağlayır səssizcə…
Tərpənməyə belə qorxarkən, qalxıb qaçmaq çox
çətin bu vaxtda…
Yolunu işıqlandıracaq insanlar çoxdan itdilər…
Yalnız dibsiz bir boşluq, ala bildiyinə qaranlıq…
Hər küncdə qorxunc nağıl varlıqları…
Əcaiblər gəlir üstümə üstümə….
Birazca anlayış bu