Gozlerimde qem dolu, heyatin deryasinda tenha denizci...
Ellerimde gunahlar, qelblerde yatan her derdden xeberci...
Oz cismine duwmen, ama dartir heyat, qirmaginda her kesi...
Oz heyatina pewman, aparir mecbur adami insan destesi...
Perdesi, ezablarin cirilib sehnesi, heyatin bow qalib sehifesi, sabahin yandirilib sevgisi...
Urekde xal salib...
Sozde varli, heyatda cox kasib derden tox hec neye sevinmez...
Tenhaliq omrune sarilib ama hissler qefesde gorunmez...
Eger olume naz edir, tapa bilmedi sevgisi icimde qerari...
Son umuidle can verir cox maraqsiz gozlemek heyati, meqami...
Zamanin her oyununu gorse de, heyat ozu edib oyuncaq bizleri...
Ne qeder sevgizi qacib getse de ama derdler pozub butun hissleri...!