“Anam doğru deyirmiş ki, sən fahişə olacaqsan...“ [həyat hekayəsi]
- "Bar həyatının öz qanunları var. Burda səhvlər bağışlanılmır. Daha doğrusu, hər dəfə o səhvə görə cavab verməli olursan. Tüpürüb çıxdığın qapıya təkrar-təkrar dönməli olursan. Geri qayıdandan sonra da sənə əvvəlki münasibət olmur. Geri qayıdanda ordakı qızlar bir ara məni ələ salmağa başladılar. "Ərindən küsüb atan evinə qayıtdın" deyirdilər. Getdikcə o həyata uyğunlaşırdım. Təhqirə təhqirlə cavab verməyi, qarşındakından özünə hörmət gözləməməyi öyrənirdim.

Bşqa bir məsələ də var idi ki, ona görə mənə münasibət bir az fərqli idi. Yaşım az idi, o birilər kimi hər gələn "müştəri ilə çıxmağa" məcbur deyildim. Həm də "hərtərəfli" deyilən bir şey var idi ki, mən "onlardan" deyildim. Bu da "müştəri" ilə hər cür əlaqəyə girməyə deyilir. Mən pula görə belə şeylərə getmirdim. Ona görə də "dastoynı" qız hesab edilirdim.

"Hərtərəfli"lər, xaricilərlə "çıxanlar" yaxşı qazanırdı. Xaricilərdən iyrənirdim. Hər 6-cı günlər bara gəlib ölənə qədər içirdilər sonra da sürünə-sürünə bir qız tapıb gedirdilər. Onlarla "çıxan" qızlar deyirdilər ki, üfunət iyi gəlir. Həm də yol boyu qusa–qusa gedirdilər.

Qaldığım evdən daha çox pul qazanmağımı tələb edirdilər. Gecəni səhərə qədər oyaq qalmağım, səs-küy, pis şərait bədənimi gücdən salmışdı. Barın yiyəsi məni çox istəyirdi. "Klient" yanımda oturan kimi meyvə, siqaret, viski "zakaz" eləyirdim. Barın yiyəsinin də sevindiyindən gözləri parıldayırdı. Amma ordan mənə pul çatmırdı.

Uşaq evindən çıxıb ata evimə üz tutduğum vaxt yenicə 15 yaşım olmuşdu. Analığımın məni görməyə gözü yox idi. Atamın o qadından 2 oğlu var idi. Ancaq onlar mənimlə bacı kimi davranmırdılar. Həmin evdə 1 həftədən artıq qala bilmədim. Analığım hər gün atama deyirdi ki, ya Səbinəni döyməlisən, ya da uşaqlarımı da götürüb evdən çıxacağam. Ata bir ana ayrı olduğum qardaşlarım mənə qarşı çox vicdansızlıq edirdi. Bir dəfə hamama girib çimmək istəyirdim ki, qapının açıldığını, 12- 13 yaşlı