döyüntüsünü eşidəndə mənə elə gəlir ki, metaldanam". - «Mən sənin ürəyinin necə döyündüyünü həmişə eşitmək istəyirəm». - "Əgər biz ayıqlıqda görüşsək, qulağını sinəmin üstünə qoyub eşidə bilərsən". - "Əgər biz ayıqlıqda görüşsək…" O, əlini lampanın şüşəsinə toxundurub dilləndi: «Mavi itin gözləri. Mən hər yerdə bu sözləri təkrarlayıram».

Mavi itin gözləri. Bu ifadənin köməyi ilə o məni real həyatda axtarırdı, bu sözlər bir-birimizi ayıqlıqda tanımaq üçün parol idi. O küçəbə-küçə gəzib özündən asılı olmayaraq təkrarlayırdı: «Mavi itin gözləri». Restoranlarda da sifariş verdikdən sonra gənc ofisiantlara pıçıldayırdı: «Mavi itin gözləri». Ətrafdakı insanlar təəccüblə çiyinlərini çəkirdi, ofisiantlarsa laqeydcə başlarını tərpədirdilər. Bir dəfə aptekdə olanda yuxulardan tanıdığı qoxunu duydu və aptekçiyə dedi: «Yuxuda gördüyüm bir gənc var. O həmişə deyir: „Mavi itin gözləri“. Bəlkə siz onu tanıyırsız?» Aptekçi cavabında istehzayla gülüb piştaxtanın o biri tərəfinə keçdi. O isə aptekin təzəcə vurulmuş kaşı döşəməsinə baxırdı və tanış qoxu ona əzab verirdi. Dözməyib dizi üstə yerə çökdü və ağ plitələrin üstündə pomada ilə yazdı: «Mavi itin gözləri». Aptekçi ona təpindi: «Senyorita, siz döşəməni korladınız. Əskini götürün və döşəməni tez silin!». Bütün axşamı o, dizləri üstdə iməkləyərək hərfləri silirdi və göz yaşı axıda-axıda deyirdi: «Mavi itin gözləri. Mavi itin gözləri». Qapıda isə, dəliyə baxmağa yığışan avaralar qəh-qəhə çəkib gülürdülər.

O susdu, mənsə stulda oturub yırğalanırdım. «Hər səhər, - mən dedim, - səni tapmaq üçün deyəcəyim ifadəni xatırlamağa çalışıram. Yuxuda mənə elə gəlir ki, onu yaxşı əzbərləmişəm, amma ayıldıqdan sonra bircə söz də yadıma düşmür». - «Sən ki, bu sözləri özün uydurmusan». - «Hə. Bu sözlər ona görə ağlıma gəldi ki, sənin kül rəngli gözlərin var. Lakin gündüz sənin üzünü də xatırlaya bilmirəm». O, naümid barmaqlarını sıxdı: «Ah, əgər şəhərimizin adını bilsəydik!».

Dodaqlarının kənarında qəmgin qırışlar əmələ gəldi. «Mən