i dərhal ehtiyat tədbiri aldı.

- Hə, əlbəttə oxumuşam. Böyük müvəffəqiyyətdir, elə deyilmi? Təsəvvür elə, İv poeziyaya girişib. Həyat möcüzələrlə doludur.

Corc Pereqrinin artıq səbr kasası dolmaq üzrə idi.

- Bu,məni camaatın yanında lap axmaq vəziyyətində qoyub.

- Vay-vay, Corc, bu nə cəfəngiyyatdır danışırsan? İvin kitab yazmağında heç bir qəbahət yoxdur. Sən gərək onunla fəxr edəsən.

- Boş-boş danışma. Bu ki, onun öz şəxsi hekayətidir. Bunu sən də, başqaları da çox yaxşı bilir. Deyəsən onun məşuqunun kim olduğunu bilməyən elə bircə mənəm.

- Bu, ancaq sənin fantaziyan ola bilər, dost! Belə şeyləri ağlına gətirmək üçün heç bir səbəb yoxdur.

- Qulaq as, Henri. Bizim, demək olar ki, bütün həyatımız bir yerdə keçib. Səninlə hər cür şəraitdə yaxşı vaxtlarımız olub. Mənimlə səmimi ol. Bütün bu hekayətin uydurma olduğuna inandığını gözümün içinə baxıb deyə bilərsənmi?

Henri Bleyn yerində qurcalandı. Qoca Corcun səsindəki kədər onu təşvişə saldı.

- Mənə belə sual verməyə sənin haqqın yoxdur. Ivdən soruş.

- Cəsarət etmirəm, - Corc əzabverici sükutdan sonra dilləndi. - Qorxuram, birdən o, hər şeyi boynuna aldı?!

Ortaya narahatedici bir sükut çökdü.

- Kim idi bu oğlan?

Henri Bleyn düz dostunun gözünün içinə baxdı.

- Bilmirəm. Ancaq bilsəm də demərəm.

- Əclaf! Görmürsən ki, nə vəziyyətdəyəm? Səncə onun-bunun gülüş hədəfinə çevrilmək xoşdur?

Hüquqşünas bir siqaret yandırdı və bir neçə dəqiqə sükut içində dərindən qullablar vurdu.

- Heç bilmirəm ki, sənə necə kömək edə bilərəm,- nəhayət dilləndi.

- Mən bilən sənin xəfiyyə kimi işə götürdüyün adamlar var. Istəyirm bu adamları işə qoşasan və hər şeyi aydınlaşdırasan.

- Əzizim, öz arvadını xəfiyyələrə güddürmək heç də yaxşı iş deyil. Həm də bu bir yana, fərz edək ki, doğrudan da İvin məhəbbət macərası olub. Axı bu, çox uzun illər bundan əvvəl baş verib. Ona görə də inanmıram ki, ortaya nə isə qənaətbəxş bir şey çıxarmaq mümkün olsun. Görünür onlar bu əlaqələrini məharətlə